skip to Main Content

De andere kant van de Coronacrisis

De huidige crisis brengt veel verdriet met zich mee en het versterkt ons gevoel van machteloosheid. De besmettingen laten een spoor van vernieling achter. Door de fysiek beperkende maatregelen wordt de mentale druk op mensen zwaar. We realiseren ons de betrekkelijkheid van het leven, voelen het gemis van echt contact en wat echt belangrijk is. En niemand weet hoelang het nog gaat duren. Welk perspectief hebben we nog op een toekomst die we missen uit het verleden? Toch leren we ook een aantal waardevolle lessen in deze situatie. Want wat is de andere kant van de Coronacrisis?

Blootleggen van effecten

Als eerste legt het feilloos bloot wat de effecten zijn van eerdere bezuinigingen in de zorg. De ontmanteling van de zorgstaat lijkt doorgeslagen te zijn naar een ongewenst verdienmodel. Er zijn niet genoeg bedden, middelen of mensen beschikbaar. Wat we hier leren is dat je niet alleen naar de zorg kijkt vanuit de financiële kant, maar dat je meer oog moet hebben voor de kwaliteit van de voorzieningen en de behoefte van mensen.

Zicht op cruciale beroepen

Eén van de grootste lessen die we nu leren is dat we afhankelijk zijn van cruciale beroepen. De echte pijlers onder onze samenleving. En dat zijn niet de hoogst betaalde managers of directeuren van organisaties. Nee, het zijn de gewone mensen. Het zijn mensen zoals jij en ik. Het zijn de verplegers, de leraren, de chauffeurs, de vakkenvullers, de vuilnismannen en zo kan ik nog even doorgaan. Maar het zijn ook de onbetaalde mantelzorgers die al jaren als zorgpartner mee mogen doen, maar niet mee mogen delen. Allemaal mensen dus waaraan snel voorbijgegaan wordt. Ze hebben de laatste jaren niet meegedeeld in salarisverhogingen en bonussen. We klappen nu voor ze. Zo hard als we kunnen. Het doet ze goed, maar daar kopen ze niets voor. Van applaus kunnen ze de huur niet betalen. Dus nu we deze mensen zo waarderen om hun kennis, kunde en inzet, moeten we dat ook echt gaan belonen. Dus laten we stoppen met het beknibbelen en deze mensen echt beschermen en belonen om wat ze waard zijn. Dat verdienen ze.

Meer creativiteit

Een andere mooie ontwikkeling is dat onze creativiteit en inventiviteit gemobiliseerd wordt. We lopen niet langer langs de bekende paden om te doen wat verwacht wordt. Nee, we zoeken weer naar nieuwe mogelijkheden. We denken weer: wat kan nog wel? En hoe gaan we dat doen? We zoeken we de randjes op om toch dingen mogelijk te maken. Ineens gaan ontwikkelingen in een sneltreinvaart. Digitale ondersteuning op scholen, beeldbellen en E-Health toepassingen worden sneller dan ooit in gebruik genomen. Mensen krijgen nieuwe ideeën om bezoek mogelijk te maken door huisjes te bouwen, tenten op te zetten en schermen te plaatsen. Alles vanuit de gedachte om nieuwe ruimte te maken voor het gemis van het oude.

Solidariteit

Het is ook mooi om te zien dat er nu zoveel aandacht is voor de ouderen en de kwetsbaren in onze samenleving. Dat er wordt meegevoeld met het verdriet over de huidige beperkingen. De solidariteit groeit. Het wordt gezien dat mensen het ook emotioneel zwaar hebben. Het besef groeit dat het een grote verantwoordelijkheid is om altijd voor iemand te zorgen. Het wordt duidelijk zichtbaar dat er vele vergeten groepen zijn in Nederland. Groepen waar je normaal niet bij stilstaat. Waar we niet zonder kunnen. Mensen die vaak onzichtbaar maar echt onmisbaar zijn.

Herwaardering

Onze toekomstige maatschappij zal herijkt moet worden met onze nieuwe waarden en inzichten. We kunnen niet meer op de oude voet verder. Voor een sociaal leefbare toekomst is een herwaardering nodig voor wat we willen behouden en wat echt belangrijk is. Een nieuwe menselijke maat. Kwaliteit van leven. Partnerschap. Laten we hier het nieuwe normaal van maken!

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X