skip to Main Content
Dagboek Van Een Mantelzorger: Slaap Zacht Papa. Iyi Uykular Babacigim

Dagboek van een mantelzorger: Slaap zacht papa. Iyi uykular babacigim

Vanavond na het eten en thuiswerkdag weer snel langs papa. Hij zit aan tafel met wat eten op zijn broek en begroet me binnensmonds. Hij reageert in ieder geval. De verzorgster zegt dat hij goed heeft gegeten. Ik hoop het zo.
Met moeite trekken we hem uit zijn stoel, hij wil en kan bijna niet lopen. We sloffen wat onzeker met rollator naar zijn kamer. In zijn kamer is papa vooral suf. Hij brabbelt wat en doet vaak zijn oogjes dicht. Hij is al twee dagen niet geschoren zie ik. Maar dat vind ik niet het ergste. Het ergste zijn zijn bijna dierlijke reflexen en gemompel. Met fracties van helderheid. Ik breek en huil stilletjes. Droog mijn tranen en probeer hem water te geven. Hij kan bijna niet drinken en slikken en hoest iedere keer en verslikt zich. Ik vertel de verzorgster wat ik zie en ze vindt hem ook moe. We hebben maandag pas een afspraak met de arts. Ik app mijn broers en buddies en stel voor weer met een schema te gaan werken. Ik vind dat er iedere dag iemand moet langsgaan. Maar of dat haalbaar zal zijn? Papa niets een paar keer hard achter elkaar. Ik snuit zijn neus. We doen hem zijn pyiama aan en ik voer hem een bordje pap. Dat gaat er gelukkig redelijk in. Als hij ligt is hij snel in dromenland. Welterusten papa, ik zie de dood in je ogen en ik vind het zooo moeilijk.
#dagboekvaneenmantelzorger

Avatar

Fatos Ipek-Demir

Fatos' vader heeft Alzheimer sinds 2012. Ze maken veel mee samen. Geweldige belevenissen maar vaak ook belachelijke, pijnlijke en leerzame.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X