skip to Main Content
Dagboek Van Een Mantelzorger: Papa Smelt Weg – Babam Eriyip Gidiyor (Türkce Altta)

Dagboek van een mantelzorger: Papa smelt weg – babam eriyip gidiyor (Türkce altta)

Vandaag afscheid in Brabant van papa’s vriend en oud collega. Ik ben dankbaar voor de vriendschap die zij papa gaven. Ik heb mijn tranen de vrije loop gelaten. En met brandende ogen in de file bel ik mijn broer. Ik krijg mijn schoonzus aan de lijn. De zorg heeft gebeld dat ze papa weer op de grond hebben gevonden. Na controle niks te zien aan het lichaam. Er is een rolstoel aangevraagd.

Ik bel manlief dat ik eerst langs papa ga. Hij zit rustig aan tafel. Ik schrik van zijn doffe blik en nog verder ingevallen gezicht. Ik vecht tegen mijn tranen, het is bijna niet om aan te zien. Ik verman mezelf en probeer contact te maken.

Een grote keiharde vlek op zijn broek. Ik vraag de verzorging of ze me kan helpen met verschonen. Ze haalt een rolstoel en we trekken hem omhoog. Doen in zijn kamer zijn pyiama broek aan.
Rijden hem terug voor het eten aan tafel. Met veel geduld en lieve woordjes krijg ik er een paar happen spaghetti in. De chocoladevla met slagroom lust hij beter. Hij heeft totaal geen zin in eten. Alsof hij zegt laat me nou maar. Ondertussen kijkt hij boos en slaat mijn hand weg. “Git kizim” “ga dochter” zegt hij plots bij het weggaan. Hij smelt letterlijk weg voor onze ogen.

Ik bespreek wat het beste is om te doen want er is niet genoeg personeel om te helpen met eten. Ik ga de buddies appen en vragen of ze rond etenstijd naar hem kunnen gaan. Blij dat ik vanavond ben gegaan. Morgen en donderdag en vrijdag kan ik niet ivm met werk. Aan de andere kant wil ik hem niet dwingen om te eten.
Ik heb het gevoel dat we in een heftige draaikolk terecht zijn gekomen.

Babam artik yürüyemiyor ve yemek yimek istemiyor. Tekerlekli sandalye ismarlandi. Artik düsüyor ve yerde buluyor hemsireler. Cok üzücü ve zor bir dönem. Yemek yidirmeye calisiyoruz ama zorlamakta istemiyorum. Ah babam ah…😢

Afbeelding kan het volgende bevatten: een of meer mensen, zittende mensen, eten en binnen
Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, telefoon, scherm en binnen
Avatar

Fatos Ipek-Demir

Fatos' vader heeft Alzheimer sinds 2012. Ze maken veel mee samen. Geweldige belevenissen maar vaak ook belachelijke, pijnlijke en leerzame.

Dit bericht heeft 1 reactie
  1. Dag Fatos, ik lees zoveel liefde voor je vader in je berichten die ik al een hele tijd volg. Mijn moeder was ook alles voor mij. Ook zij had Alzheimer en ook zij ging steeds minder eten en later ook drinken, tot het helemaal stopte. Ik heb uren naast haar gezeten hele dage om haar kleine hapjes En slokjes te geven in de hoop dat ze voldoende binnen kreeg. Maar er komt een moment dat je ziet hoe onrustig en oncomfortabel je iemand maakt door maar te blijven aandringen. Maar oh wat is die weg zwaar en verdrietig te moeten kiezen voor het comfort van degene waar je zo van houdt. Ken je de boeken van Sander de Hosson, hij heeft in een presentatie een keer gezegd wat hier op neerkwam” iemand gaat niet dood omdat hij stopt met eten, hij stopt met eten omdat lichaam en geest op zijn” ik hoorde het een tijdje na het overlijden van mijn moeder en het was alsof ik ineens begreep wat er gebeurt was. Hoop dat ik niet iets confronterends zeg dat is zeker niet de bedoeling. Ik wil meer zeggen, verlies geen tijd aan frustratie maar knuffel je vader wees er in aandacht voor En met hem in de deze tijd. Lieve groet, Jessica

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X