skip to Main Content
Dagboek Van Een Mantelzorger: Word Er Moedeloos Van..

Dagboek van een mantelzorger: Word er moedeloos van..

“AAAARRRCCCCHHH, word er moedeloos van”
Vandaag besloot ik niet te gaan want veel klusjes. Net toen ik besloot niet te gaan (met een knagend stemmetje in mijn hoofd) gaat de telefoon. Papa aan de telefoon: “heb je tijd? Kom je me ophalen? Laten we gaan wandelen”. Dus ik ga…..
Vlekkeloos Nederlands
Hij loopt me tegemoet, wazig, ongeschoren, zonder bril en hij stinkt een beetje muf. Ik zeg: “kom papa zullen we naar de kapper gaan? En even onder de douche?” We lopen naar zijn kamer en komen de dokter tegen met verzorgster X. Die vraagt of de dokter even naar papa’s voet kan kijken. Dat wil hij. De dokter kijkt mij aan en lacht “bent u de dame die mij die mooie brief heeft geschreven? Vlekkeloos, perfect Nederlands. Wat voor werk doet u eigenlijk?” Tja….. ik ben geoefend in brieven schrijven dokter. Schrijf ze al sinds mijn jeugd. Is waartoe ik o.a. op deze aarde ben denk ik. Ik bedank hem voor zijn mooie brief terug, was toch sportief. (mijn brief is op fb na te lezen)
Lange tenen en lange teennagels
De teennagels van papa zijn lelijk lang en er is schimmel op 1 voet en waarschijnlijk doet de likdoorn pijn.
Ik vraag aan verzorgster X wanneer de pedicure komt. Want de vorige keer had papa al verteld dat de pedicure was afgezegd omdat ze kwam op het moment dat zijn buddy komt om op pad te gaan. Niet handig, niet meer op dinsdagochtenden iets inplannen. Is al tig x gecommuniceerd, maar toch…. De afspraak was dus verzet. Ik had vorige week al navraag gedaan bij verzorgster Y en gevraagd of er al een nieuwe afspraak was. Y blijkt het weer vergeten te zijn (grrrr….). Verzorgster X gaat nu 5 dagen op vakantie en heeft het overgedragen aan Z, ik zal morgen gemaild worden door verzorgster Z (ik hoop het). X kijkt moeilijk bij alles wat ik zeg en vraagt me om mijn klachten aan de EVV’er te vertellen (m.a.w. zeur niet aan m’n kop). Ik zeg dat die een maand afwezig is en dat ik nu met haar en haar collega’s te maken heb en dat ze het zich niet persoonlijk moet aantrekken maar actie moet nemen. Snapt ze niet waarom ik gefrustreerd raak en dat ik niet klaag om te klagen?Alsof het mijn hobby is! Jullie komen jullie afspraken keer op keer niet na. Zo zijn ook papa’s gehoortoestellen kwijtgeraakt. Ik benadruk dat iemand hem streng moet toespreken om hem onder de douche te laten gaan en dat ik niet meer ‘het lukt ons niet’ wil horen.
Papa gaat langzaam achteruit, is steeds vaker apatisch en kijkt wat voor zich uit. Heel eng vind ik dat. Andere momenten is hij super scherp en weet hij precies waar iets ligt. In het weekend wist hij de naam van mijn schoonzus niet en zei hij “de vrouw van je broer”…..
Geen fut meer
Vandaag was hij niet happy, behalve toen hij lekker werd geschoren bij de Turkse kapper. Hij zag er weer knap uit. Ik kom boos thuis en gooi mijn frustratie eruit bij Ati. De secretaris van de klachtencommissie vroeg of onze klachten (van 2 maanden terug) naar tevredenheid zijn opgelost. Ik heb haar geantwoord dat wij tot de conclusie zijn gekomen dat deze afdeling niet kan leveren wat ze zouden moeten leveren en dat de organisatie zelf maar een onderzoek moet instellen. Ik heb het fut niet meer noch de illusie dat ik iets kan verbeteren. Maar zal blijven vragen om adequate en professionele zorg voor papa.

Fatos’ vader heeft Alzheimer sinds 2012. Ze maken veel mee samen. Geweldige belevenissen maar vaak ook belachelijke, pijnlijke en leerzame.

Fatos Ipek-Demir

Fatos' vader heeft Alzheimer sinds 2012. Ze maken veel mee samen. Geweldige belevenissen maar vaak ook belachelijke, pijnlijke en leerzame.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X