skip to Main Content
Dagboek Van Een Mantelzorger: Ongerust, Dus Actie..

Dagboek van een mantelzorger: Ongerust, dus actie..

Woensdagmiddag appt papa’s buddy dat hij rechts op zijn kaak een zwelling ziet. Hij stuurt foto’s, ik bel hem en de zorg voor overleg. De zorg belooft er naar te laten kijken en belt me terug. Dokter had gezegd in de gaten houden verder niks. Ik besluit ‘s avonds naar hem toe te gaan. Het is ietwat gezwollen en hard hij laat me hem daar niet aanraken. Als de verzorgende vraagt “heeft u pijn?” begint hij plots Nederlands te praten. “Niet zoveel”. We moeten er alledrie om lachen. Ze beloven alles aan de EVV’er door te geven en raden aan om naar tandarts te gaan omdat het misschien een ontsteking is. Ik overleg met mijn broers en zaterdag om 12 uur maakt mijn broertje een afspraak. Ze moeten allebei werken dus ik ben de klos. Ik ga wel later naar de re√ľnie van de Haagse Hogeschool.

Communicatie blijft bagger
Vrijdag bel ik om te polsen hoe het gaat. De EVV’er weet van niks of doet alsof ze niks weet. Ik kom er niet achter. Maar moet alles opnieuw uitleggen. Ze stelt allerlei vragen waaruit blijkt dat ze onderling totaal niet gecommuniceerd hebben. Ik zucht moedeloos en bel mijn broer. Die flipt en we zijn allebei flabbergasted. Mijn broer – die iedere donderdag gaat – zegt dat zij juist de arts gebeld had waar hij bij was. Waarom vraagt ze dan alles opnieuw? Ik mail haar de foto’s en vraag of hij om 11.30 uur klaar kan staan en of zijn lunch bewaard kan blijven. Ik krijg een mail terug. Geen antwoord op mijn vragen. Een vraag terug, of ik de zorg na de tandarts wil informeren? Vanzelfsprekend denk ik dan. Maar of zij dit weer intern zullen doorcommuniceren betwijfel ik.

AUW!ūüė∑
Het lukt de tandarts, mij en de doktersassistente niet om hem te laten bijten op iets en stil te staan voor een röntgenfoto en tandarts zegt dat zijn tanden niet goed worden gepoetst. Het vervelende is dat papa dit niet toestaat en hij is er niet mee opgegroeid. Helaas. Dan maar wat schoonmaken. Hij gilt het uit vd pijn op een gegeven ogenblik. Ik krijg er buikpijn van. Terug eet hij stilletjes zijn broodje kaas/jam. Helaas geen tomaten noch komkommers. #alzheimer #mantelzorg

Fatos’ vader heeft Alzheimer sinds 2012. Ze maken veel mee samen. Geweldige belevenissen maar vaak ook belachelijke, pijnlijke en leerzame.

Fatos Ipek-Demir

Fatos' vader heeft Alzheimer sinds 2012. Ze maken veel mee samen. Geweldige belevenissen maar vaak ook belachelijke, pijnlijke en leerzame.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X