skip to Main Content
Dagboek Van Een Mantelzorger: Heimwee

Dagboek van een mantelzorger: Heimwee

Dit weekend belde mijn oom uit Turkije, hij was ziek geweest, zijn stem was heel fragiel en hij vroeg naar zijn broertje, mijn vader. “Wil je als je bij hem bent mij even bellen, ik wil zijn stem horen”. Slik…… tuurlijk wil ik dat doen. Stom dat ik niet vaker bel. Gelijk ook voor zaterdag as een skype afspraak met mijn neef gemaakt want mijn oom en tante hebben geen pc of smartphone. We bellen mijn oom Huseyin. Mijn oom vraagt hoe papa zijn dagen doorbrengt. “Gewoon”. “Hoe gaat het met je vrienden?” “Vrienden? Ik heb geen vrienden hier”.
Vanmiddag ging ik na een drukke ochtend naar papa, hij stonk weer een beetje en was ongeschoren. Zijn tanden laten poetsen, hij zei dat hij gisteren had gedoucht maar hij had dezelfde overhemd (die dus stonk) aan die ik hem vorige week woensdag had gegeven. Uit dus. Dat gaat steeds moeilijker, ik help hem, zijn armen gaan moeilijk omhoog. De nieuwe (chagrijnige) verzorgster komt om te zeggen dat hij zijn insuline niet had ingespoten. Ja daar moet je nu ook bij blijven zeg ik, hij vergeet steeds meer. Ik vraag of ze in de agenda wil opschrijven dat de zorg nieuwe kleren moet klaarleggen voor hem en er bij blijven als hij onder de douche gaat. Ze zou het doen. Kijken hoe vaak ik het nog moet zeggen…..
Ik vind het onbegrijpelijk dat niemand ziet dat hij al dagen hetzelfde aan heeft. Hij is zijn horloge, sos-bandje en telefoon kwijt. Ik pluis al zijn kleren en zakken en lades door. Horloge hier, sos-bandje daar gevonden. Telefoon is van later zorg. Ik ga eerst naar de kapper met hem. Dat vind hij heerlijk . Nu even loslaten, ik moet vanavond werken. De heimwee maakt dat ik er serieus over nadenk om naar de bruiloft van mijn neef in Kos te gaan. Even kijken of ik dat kan regelen met mijn werk.

Fatos’ vader heeft Alzheimer sinds 2012. Ze maken veel mee samen. Geweldige belevenissen maar vaak ook belachelijke, pijnlijke en leerzame.

Fatos Ipek-Demir

Fatos' vader heeft Alzheimer sinds 2012. Ze maken veel mee samen. Geweldige belevenissen maar vaak ook belachelijke, pijnlijke en leerzame.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X