skip to Main Content
Dagboek Van Een Mantelzorger: Een Eigen Kamer

Dagboek van een mantelzorger: Een eigen kamer

Vandaag papa naar een eigen kamer verhuisd.
Gelukkig! De nachten waren onrustig met kamergenoot waarmee het niet boterde.
Bij aankomst – ik was met Ati voor de deur eea aan t uitlaten – kwamen er net 3 rouwauto’s aanrijden….. familie in rouwkleding…. Ik werd er emotioneel van. Vind dat beeld nog steeds zo BAM binnenkomen en moest aan mama denken, toen zij met zulke auto’s werd opgehaald.
We hebben met de bewoners vlaai gegeten om papa’s verhuizing te vieren. Hij was behoorlijk in de war. Ook toen ik hem vanavond terugbracht, hij blijft naar rechts lopen, terwijl hij nu aan de linkerkant woont. Ik heb n briefje geplakt op de deur vd wc en badkamer. Hopelijk snapt hij het.
In ieder geval heeft hij een prachtig uitzicht. Kijk maar op de foto…..
Ik hoop zo dat dit het laatste station/kamer van papa is. Al is dat natuurlijk pas als er net als vanmiddag rouwauto’s voor hem komen die hem naar zijn laatste rustplaats brengen. God mag weten waar en wanneer dat zal zijn.

Avatar

Fatos Ipek-Demir

Fatos' vader heeft Alzheimer sinds 2012. Ze maken veel mee samen. Geweldige belevenissen maar vaak ook belachelijke, pijnlijke en leerzame.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X