skip to Main Content
Breekbaar Oud Mensje

Breekbaar oud mensje

Vrijdag 26 januari, precies een week geleden hield ik mijn boekpresentatie. Die middag belde mijn broer; hij kon heel moeilijk mijn moeder ophalen en naar de presentatie brengen. Omdat dit ongeveer twee uur voor de presentatie was en ik de nodige zenuwen al had, leek het mij niet handig om dit op te lossen. Ik vroeg hem dan ook zelf even te kijken naar andere opties. Ik had inmiddels Isa, medemantelzorger in de tijd dat Sjon ziek was net van de trein gehaald en samen maakten we ons op om naar de winkel te gaan. Zij krijgt later die middag samen met de burgemeester van Assen de eerste twee exemplaren uitgereikt.

Bij de winkel aangekomen, helpen we met het klaarzetten van statafels en andere hand en spandiensten. De tijd vliegt voorbij en vlak na het arriveren van mijn kinderen komen de eerste gasten aan. Tot mijn blijde verbazing krijg ik heel veel bloemen en cadeaus. Ik krijg amper tijd om van schoenen te wisselen, voor het gemak had ik even ‘mijn stiletto’s’ uitgedaan. De zaak begint aardig vol te raken, de burgemeester arriveert en zo vliegt de tijd voorbij. De winkeleigenaresse heet iedereen  van harte welkom en geeft het woord aan mijn uitgever Ineke Hogema (van uitgeverij Lente). Zij vertelt over hoe het boek tot stand gekomen is en dat ze heel trots op mij is (glim). Dan is het mijn beurt, ik vertel over Sjonny, mijn man die op 50 jarige leeftijd is overleden aan ALS. Dat mijn droom, een boek uitbrengen is uitgekomen. Alleen dat ik tien jaar geleden niet kon bedenken, dat het boek zo’n zwaar onderwerp zou hebben. Ik vertel over Sjon’s eerste symptomen; dat hij bij een wandeling van een half uurtje halverwege moest gaan zitten; dat hij veel meer afviel bij een lijnpoging dan ik (echt heel veel!) en dat ik na zijn diagnose vrij snel de kilo’s erbij aan had ;-). Ik vertel mijn visie: dat ik in Nederland naast elke ernstig zieke graag standaard een ‘regisseur’ zie. Iemand die alle regeltaken op zich neemt. Om de mantelzorgers te ontlasten. Die hebben echt genoeg andere zaken aan hun hoofd. Mijn missie is dan ook: mantelzorgers van een ernstig zieke in balans laten komen. Dat wil ik met mijn boek en met inspirerende lezingen (ik hou niet van saai) naar buiten brengen!

Een middag met een lach en een traan. Na mijn speech nemen de burgemeester en Isa ook het woord. Daarna mag ik signeren, een eervolle en leuke taak. Er zijn heel veel mensen die mijn boek kopen, wat ontzettend fijn. Ergens tussendoor komen mijn broer en mijn moeder binnenvallen. Ze hebben het gered. Het doet me veel en veel meer dan ik ooit heb verwacht. Ik ben zo ontzettend blij en vooral dankbaar dat mijn moeder hierbij aanwezig is en dat vertel ik ze natuurlijk allebei. Ik ben geroerd, mijn moeder is echt een breekbaar oud mensje. Een fotografe ziet dit moment en schiet een prachtige foto. Die is me nu al heel dierbaar. Als je meer wilt weten klik dan op de link naar  mijn boek. 

Avatar

Mariska

Mariska van Gennep is weduwe, haar man Sjonny overleed in april 2017 aan ALS. Zij schrijft over hoe het was om mantelzorger te zijn van een ernstig zieke zonder vooruitzichten en hoe het nu met haar gezin gaat. In september 2017 heeft ze de Kilimanjaro beklommen voor een goed doel en ter nagedachtenis aan Sjonny. In januari 2018 kwam haar boek “ALS heb je niet alleen, balanceren tussen liefde en mantelzorg uit". Mariska geeft lezingen, trainingen en workshops om de relatie tussen zorgprofessionals/werkgevers en mantelzorgers te verbeteren.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X