Boos over het mantelzorgcompliment

Het is weer zover. De Dag van de Mantelzorg komt eraan en de waardering komt van alle kanten. Maar is dat echt zo? Of is de waardering voor mantelzorgers vergelijkbaar met het applaus dat de zorgmedewerkers kregen in dit voorjaar? Een hoop cosmetische bombarie en weinig echte actie. Blijkbaar kun je alleen met lege handen klappen voor de (mantel)zorg.

Ik schreef al eerder dat het mantelzorgcompliment meer voelt als een belediging dan als oprechte waardering. En nu heeft mijn eigen gemeente weer extra voorwaarden gesteld aan het waarderen van onze belangeloze inzet. Vorige jaar ontvingen we nog 4 bonnen van € 75 omdat we met z’n tweeën voor twee dierbaren zorgen. Maar zelfs die vlieger gaat niet meer op. De waardering is nu maximaal 1 bon per huishouden, ongeacht het aantal mantelzorgers of zorgvragers. Een bezuiniging dus van 75%!

Ik kan me hier zo kwaad over maken. Want hoe kan je het als een compliment voelen als je tegelijkertijd het signaal krijgt dat deze waardering best wat minder kan? De vergelijking met het zorgapplaus is hier zeker op z’n plaats. Want als het puntje bij het paaltje komt, dan gaan de landelijke en lokale portemonnees stevig op slot.

Ik ben niet de enige mantelzorger die zuur is over de mantelzorgwaardering. Veel andere mantelzorgers reageerden eerder met hun eigen voorbeelden. Want wat denk je van een ‘knollenbon’ of een appeltaartje? Of een kortingsbon van 5% bij een heel duur modehuis. En wat te denken van een doosje chocola of andere zoethoudertjes?

Maar goed, het is natuurlijk goed bedoeld en het is niet netjes van mij om dit gegeven paard in de bek te kijken. Ik probeer mijn negatieve gevoel opzij te zetten en te kijken naar de oprechte aandacht en interesse die schuil gaat achter ieder compliment. Dat lukt me niet helemaal. Ik kan het beeld niet loslaten dat iemand deze mantelzorgcomplimenten bedenkt en dat vervolgens al die complimenten daar op tafel liggen met de vraag: wat zullen we dit jaar eens doen?

Ik krijg de neiging om het compliment dit jaar aan te vragen om het vervolgens onder protest terug te sturen. Stel je eens voor dat al die mantelzorgers datzelfde zouden doen met al die appeltaartjes. Dan ligt er zomaar een gemeentehuis vol met zoethoudertjes en koekjes van eigen deeg. Dat we daarna gaan stoppen met dit hele symbolische complimentencircus en dat we de mantelzorgers echt gaan compenseren voor hun zorgtaak. Een mooie gedachte voor de Dag van de Mantelzorg 😉

Avatar foto

Ervaringsdeskundige mantelzorger, veranderkundige/organisatieadviseur, moeder en echtgenote. Zorgt al jaren voor moeder en broer. Spreekt en schrijft over vraagstukken in het sociaal domein en mantelzorg. Rode draad is: opsporen, blootleggen, bespreekbaar maken en verbinden. Hiervoor kijkt en luistert ze met een open blik naar alle mensen en zaken die ze tegenkomt. Ze is gedreven om de positie van mantelzorgers te verbeteren en op te komen voor hun belangen. Margreet is tevens bestuurslid van onze stichting, projectleider en de schrijfster van ons MantelzorgManifest.

Dit bericht heeft 1 reactie

  1. mantelzorgwaardering = peanuts, wij zijn goedkope krachten. Wij krijgen hier in het Westland 100 euro en ik zorg ook voor mijn man en mijn broer met een verstandelijke beperking, ze zouden eens een week 24/7 moeten meedraaien, gewoon op de werkvloer, vanachter je buro kun je het niet bekijken.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top