skip to Main Content

Blijf uit mijn bubbel!

Al 10 maanden leven wij in onze eigen bubbel, maar soms marcheren vreemde mensen onverwacht naar binnen. Ik kan dat echt niet uitstaan. Het zijn mensen die volledig in hun eigen gedachten lopen of mensen die overal maling aan hebben. Hoe dan ook, ik moet dus nog beter op anderen letten. En dat is vervelend en vermoeiend.

Zelf heb ik soms ook last van een soort afwezigheid als ik dingen moet doen. Ik moet op zoveel letten dat ik andere dingen gewoon vergeet. Ik let op m’n mondkapje, op wat ik aanraak, op wat ik moet ontsmetten, of ik goed op afstand blijf en vervolgens spring ik op mijn fiets die nog op slot staat. Het lijkt wel of je maar een bepaalde hoeveelheid alertheid kunt verwerken.

Terwijl ik dus op mijn vastgezette fiets spring, kijkt een dame me verbaast aan. Wat doe jij nou, vraagt ze me. Geen idee, roep ik terug. Ze lacht hartelijk en vertelt me dat ze diezelfde ochtend haar hond was vergeten bij de supermarkt. Meer mensen hebben dus last van een soort Corona-vergeetachtigheid.

Ik zie het ook in de auto. Mensen die gedachteloos oversteken zonder op het verkeer te letten. Bestuurders die volledig rijden op hun automatische piloot. Wat is het toch moeilijk om de maatregelen onbewust en zonder moeite te volgen. Omdat je dus op zoveel nieuwe dingen moet letten, heb je dus minder ruimte om de oude dingen met de goede aandacht te doen.

Zo was ik begin deze week in het ziekenhuis voor een controle. Ik moest alleen naar binnen en zag er behoorlijk tegenop. In de grote hal waren veel te veel mensen. Mensen die vooral met hun eigen dingen bezig waren, bewust of onbewust. Mensen die geen rekening hielden met de bubbels van anderen. Na de derde fysieke botsing was ik het helemaal zat. Stop! Aan de kant en blijf uit mijn bubbel riep ik vanachter mijn mondkapje. En dat werkte.

De slaapwandelende dames schrokken en stapten direct terug. Het had dus het juiste effect en ik kreeg meer ruimte om me heen. Soms moeten we elkaar dus even wakker maken om elkaar de ruimte te kunnen blijven geven die we nodig hebben. Vanachter mijn mondkapje blijf ik mijn bubbel met hand en tand beschermen en vraag om afstand. Niet omdat ik andere mensen niet leuk vind, maar gewoon omdat ik onze eigen familie nog leuker vind. Dus blijf alsjeblieft heel vriendelijk uit mijn bubbel. Dat helpt ons allemaal.

 

Avatar

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X