skip to Main Content

Bijzondere laaf, 

Ik weet het nog goed voor je zelf in zorg kwam, kende ik je al via de buurvrouw waar we al jaren zorg kwamen verlenen. Elke avond zaten jullie als buurvrouwen en vriendinnen te kaarten.
Regelmatig heb ik een kaartje mee gelegd als de avonddienst rustig was. Er werd wat af gelachen, jullie hadden het samen altijd supergezellig.
De buurvrouw is helaas al enkele jaren overleden, maar inmiddels kwamen we ook al bij jou.
Op een ochtend ergens in 2015, staat er op de eettafel ineens een mooie laaf, van de zolder gehaald die stond stof te happen zei je.
Deze laaf ken ik nog niet, ik ben op dat moment toevallig laven aan het verzamelen voor mijn laven tuintje op de camping. Waarschijnlijk hadden we het er zelfs al eens over gehad.
Gekscherend zeg ik nog die zou er mooi bij staan, je belooft me dat ik hem zal erven als het je tijd is.
Ik lach en zeg dat is lief maar echt niet nodig, daarbij is deze veel te mooi om buiten te zetten.
De keer erop als ik bij je kom draai je de laaf om, kijk ik heb je naam eronder geplakt dan is hij zeker voor jou!! Ik moet erom lachen wat lief zeg ik, en hoop dat die er nog heel lang mag staan.
Ook bedenk ik mij als je wegvalt de familie niet eens weet wie ik ben, kinderen heb je niet en het enige contact met je contactpersoon is als er iets met je is, en dat is er tot nu toe eigenlijk nooit.
Je bent een sterke gezonde vrouw, we helpen je eigenlijk alleen bij aankleden dit gaat wat moeizaam en om vallen te voorkomen helpen we een handje.
Maar dat geeft niet de gedachte alleen al dat je hem aan mij zou willen nalaten is al bijzonder en lief.
Na enkele weken is de laaf ineens van tafel het valt me gelijk op.
Als het zorgmoment om is kijk je me aan en zegt mis je niks, ummmm ja de laaf is van tafel, heb je hem laten vallen vraag ik lachend of staat die weer op zolder stof te happen.
Nee hoor, ik bedacht ineens gisterenavond als ik er niet meer ben kan ik hem jou niet geven en ik wil echt dat je hem krijgt. Hij staat daar netjes ingepakt in die tas. Ik geef nogmaals aan dat dat super lief is maar echt niet de bedoeling en dat we hem nu weer mooi op tafel zetten.
Nee nee zeg je, deze gaat vandaag met jou mee, ik wil het en daar mee uit !!!
Sinds enkele jaren staat de laaf op de camping, nu bij ons op tafel. Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om deze bij de anderen laven in de tuin te zetten, hij betekent veel te veel voor me.
En nu je bent heen gegaan heeft deze laaf, waar nog steeds mijn naam onder geplakt zit, een nog grotere betekenis en waarde voor mij.
En maakt dat ik de laaf zie met een glimlach aan je denk. 

Essies wijkblogs

Esther van den Eventuin is verzorgende IG en werkzaam in de wijkzorg. Esther blogt daarover op Facebook: https://www.facebook.com/essies.wijkblogs.1/

Als vig'er in de wijkzorg neem ik jullie mee in de wereld achter de voordeur van onze cliënten in de wijk.
En deel met jullie deze bijzondere, indrukwekkende, interessante vrolijke, gezellige, ontroerende, en soms verdrietige of schrijnende momenten

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X