skip to Main Content
Bewogen Week

Bewogen week

Het was een week die begon met wat downs, maar eindigde met een grote up. Het mantelzorgen ging steeds zwaarder wegen en we hadden hulp nodig. Om dat erkennen was al erg lastig, want hoe graag wil je zeggen dat je iets niet meer aankunt? Toen deze eerste moeilijke stap gezet was, gingen we op zoek naar hulp en ondersteuning. Dat was nog maar het begin van onze bewogen week.

Al snel dreigden we te verzanden in formulieren, indicaties en voorliggende voorzieningen. Een woud van regels en protocollen waar je amper doorheen kunt kijken. Laat staan dat je er snel gerichte ondersteuning kunt krijgen. We werden verwezen naar welzijnsorganisaties, vrijwilligers en regionale tafeltjes dekje. Maar in deze Coronatijden zijn deze mogelijkheden maar zeer beperkt. Dit schoot dus niet op. Maar wat moesten we nu doen? Ik wist het even niet meer.

Totdat ’s avonds mijn telefoon ging. Het was één van de wijkverpleegkundigen die mijn moeder helpt in haar verzorging. Ze hebben de afgelopen weken met regelmaat contact opgenomen. Niet alleen om de zorg van mijn moeder af te stemmen, maar vooral ook om te vragen hoe het met mij gaat. Omdat ze weten wat het is en hoe het kan voelen. Haar empathie maakte dat ik mijn schermen achter me liet en haar vertelde dat ik echt hulp nodig had. De volgende dag zou ik opnieuw gebeld worden.

En dat gebeurde. Opnieuw kreeg ik een zorghart aan de lijn. Iemand die actief met me meedacht. Die zocht naar mogelijkheden in plaats van zich te verstoppen achter regels en richtlijnen. Ze was volledig op de hoogte van onze situatie en schakelde daar direct en gericht op. En binnen 5 minuten gaf ze aan wat de mogelijkheden waren en hoe ze konden helpen om de grootste druk te verlichten op korte termijn. Beduusd en ontroerd liet ik het gesprek indalen. Vanaf de volgende dag zouden onze dagen echt wat lichter worden.

En het is echt in gang gezet. We hebben nu meer ondersteuning. Wel moeten we weer even wennen aan een ander ritme. Maar de opluchting dat we er niet alleen voorstaan is enorm. Gelijktijdig steekt er een zware vermoeidheid de kop op. Maar dat is oké, we kunnen nu even ontwinden. Dus stappen we nu iedere dag even op de fiets om hoofd en hart wat leeg te maken. En dat helpt.

Maar wat kunnen een paar telefoontjes toch een wereld van verschil maken. En wat een verschil maken ze in mijn wereld. Voor deze zorgharten is mijn welzijn onderdeel geworden van hun zorgplan. Alles uit liefde voor goede zorg. Ik kan ze nooit genoeg bedanken hiervoor. Deze zorgharten met doortastendheid, lef en empathie maakt ze echte zorghelden. Mijn zorghelden!

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X