Ben jij veranderd door mantelzorg?

Deze vraag van zag ik ineens langskomen op social media. Het was een berichtje van Fatos, hoe zij van een blij meisje veranderde in een boze mantelzorger. Ze eindigde het bericht met deze vraag. De vraag liet me niet meer los. Want in hoeverre ben ik veranderd door mantelzorg?

Het eerste wat in me opkomt is dat ik mijn onbevangenheid ben kwijtgeraakt. Het diepe geloof en vertrouwen dat alles goed komt. Het komt altijd wel goed, maar zeker niet meer vanzelf. Vooral de laatste jaren heb ik het gevoel dat ik voor alles moet strijden. Het leven is voor mij onvoorspelbaarder en onzekerder geworden. Kwaliteit van leven is niet zomaar meer de norm.

Maar ook de verantwoordelijkheid die met mantelzorg komt. Ik voel met veel meer de bewaker van het welzijn van mijn familie dan ooit tevoren. Dit brengt een chronische alertheid met zich mee. Altijd aan staan om te checken of iedereen de afspraken wel nakomt. Kijken of alles is gedaan of gewoonweg mijn eigen lijstjes uitvoeren. Altijd die mentale druk.

Het gevolg hiervan is dat onbekommerd genieten en ontspannen geen vanzelfsprekendheid is. Niet zomaar in de auto stappen en doen wat je zelf wilt doen. Nee, altijd eerst kijken of alles geregeld is en anders voorbereidingen treffen. Mantelzorg haalt voor een deel de spontaniteit uit het leven. Alles moet gepland worden. Dat vind ik soms best lastig.

Maar als ik het omdraai, dan heeft het me ook wat opgeleverd. Ik had anders nooit van mezelf geweten dat ik zo sterk en vasthoudend kon zijn. Dat ik door kan gaan tot het gaatje. Dat ik ook kan genieten van de kleine dingen in het leven. Van fijn contact met mijn dierbaren. Van een helpende hand of van een lieve vraag. Het hoeft niet meer groots en meeslepend, een beetje rust is al fijn genoeg.

Mantelzorg heeft mij dus zeker veranderd. Soms ten goede, maar soms ook ten kwade. Het heeft mij nieuwe toppen en nieuwe dalen gebracht. Hoe ben jij veranderd door mantelzorg?

Avatar foto

Ervaringsdeskundige mantelzorger, veranderkundige/organisatieadviseur, moeder en echtgenote. Zorgt al jaren voor moeder en broer. Spreekt en schrijft over vraagstukken in het sociaal domein en mantelzorg. Rode draad is: opsporen, blootleggen, bespreekbaar maken en verbinden. Hiervoor kijkt en luistert ze met een open blik naar alle mensen en zaken die ze tegenkomt. Ze is gedreven om de positie van mantelzorgers te verbeteren en op te komen voor hun belangen. Margreet is tevens bestuurslid van onze stichting, projectleider en de schrijfster van ons MantelzorgManifest.

Dit bericht heeft 2 reacties

  1. Ik ben nu voor de 4e x mantelzorger
    Al vanaf mijn 16e!
    Inmiddels ben ik 46…
    Het heeft mij zeker veranderd
    Veel heb ik geleerd dat wel
    Vooral dat t belangrijk is dat je niet over je eigen grenzen heen gaat
    En jezelf niet moet vergeten
    Met alle liefde heb ik het gedaan
    Doe het nog steeds
    Ik hoop dat wel voor mij dat. dit de laatste x is
    En dat ik dan eindelijk mag “leven”….

  2. Mantelzorg heeft ook mij veranderd.
    Al 43 jaar mantelzorg als brus legt een grote druk op mijn leven. Daar kwam later de zorg voor mijn ouders ook nog bij. Altijd “aan” staan en “zorgen voor”. Verjaardagen, feestdagen en andere festiviteiten zijn nooit spontaan en zonder gedoe. Graag gedaan natuurlijk, maar toch..
    Toen ik onlangs stopte met werken vertelde een van mijn collega’s vertelde me dat ik altijd zo somber keek, altijd zo vol zorgen. Ik was me daar nooit van bewust.
    Zo jammer dat mijn omgeving me zo veroordeelt om mijn mantelzorg.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top