skip to Main Content
Beers Wereld: Taal Prompten Beer

Beers wereld: Taal prompten Beer

Nu Beer al die maanden de hele dag gezellig op mijn lip zit, kan ik bepaalde gebruiksaanwijzingen van hem niet zo goed meer negeren. Wat ik wel erg grappig blijf vinden is dat hij deze week 2 keer zijn T-shirt verkeerd aan had gedaan en zo heel casual de deur uit liep naar het bos of het strand. Het viel me gister pas op toen we het strand opliepen dat de Vhals op de rug zat. De andere keer kon ik het hem nog net in de deur opening laten aanpassen. Zelf maakt het hem echt niet uit hoe hij eruit ziet. Zo doet hij zijn onderbroek ook zo achterstevoren aan als ik geen aanwijzingen blijf geven.

Toen Beer nog klein was en in een geheimzinnig stilzwijgen verbleef probeerde ik hem met vele therapeuten en therapieën over te laten gaan tot praten. Een bepaalde manier was het ‘prompten’: (het geven van gedragshulp, hints voor beter praten onder andere). Zo zeiden we het eerste deel van een woord om vervolgens de rest van Beer te kunnen horen. “ Dit is een ap…een.. appel”, “dus Beer, een ap…”?, Beer toen hij klein was, ” Appel”. En wij juichen natuurlijk, stickers plakken en high 5ven etc.

Blijkbaar was het prompten van taal bij iemand met een forse spraak taal stoornis effectief maar iets te, is nu gebleken. De rollen zijn voor Beer nu omgedraaid en slim als hij is gebruikt hij zijn taal nu om mij te kunnen prompten bij welke cijfers hij wil hebben die dag of de volgende. Kijk, als je elkaar alleen de ochtenden en namiddag, avonden ziet met elke week een hele zondag omdat hij normaal gewoon naar dagbesteding en zaterdagopvang gaat, dan is dat invullen van wat hij wil niet zo’n grote moeite. Maar nu de teller loopt op 3 maanden Beer 24/7 in huis, wil je niet als een robot zijn woorden moeten blijven afmaken, wanneer het hem uitkomt.

Wat ook grappig is, is dat hij mij test of ik wel goed onthouden heb welke cijfers met welke kleuren hij wenst. “ de groene Ah..” (wacht op dat ik acht zegt). “ ik dacht dat je de blauwe acht wil” zegt ie er dan achter aan. Dit truukje doet hij steeds vaker nu we elke dag wel die cijfers gaan halen voor de dagelijkse structuur. Ook past hij het prompten zeer vakkundig toe in de rest van zijn zinnen die ik dan moet aan gaan vullen.

Waar hij ook erg bekwaam in aan het worden is, is het opeisen van aandacht als ik even met een mede hondenbaas in het bos klets of wekelijks met de aardige fysio mevrouw, waar hij mee moet: “ straks mag je de zee…” en dan niet ophouden tot ik naar hem luister om te moeten zeggen “ zelf zeggen Beer”. “de zeven”. Zie dan een gesprek maar rustig af te maken met iemand zonder geïrriteerd over te komen.

Wat ik denk is dat Beer merkt dat mijn aandacht niet altijd en geheel meer bij hem en zijn cijfers ligt nu hij mij als mijn schaduw achtervolgt. Het voeren van een eigen leven wordt beschouwd als iets wat niet veilig is voor hem en zorgt voor onzekerheid. Vandaar het testen van mijn geheugen met elke dag 2 verschillende cijfer combinaties met kleur en bij de vaste verschillende winkels.

Uit zelf bescherming zet ik juist dat gedeelte in mijn hersenen op half 7 om niet zelf geheel autistisch te worden. Maar beter is het om soms een beetje water bij de wijn te doen en hem op andere momenten toe te juichen als hij uit zichzelf de buitenspiegel van de auto op de goede hoek van de straat, als we bijna thuis zijn, naar binnen draait. Of dat hij met zijn reclame taal blij herhaalt dat het de “Pinksterdagen bij Sunweb” zijn. Zo past hij reclame slogans nu steeds beter toe aan de werkelijke wereld. En dan vergeet ik weer de kleine frustraties zodat we weer fris ons schema van dagbesteding kunnen voortzetten in de hoop dat de instelling ooit nog, dit jaar ergens, iets van zich laat horen met een nieuw plan.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X