skip to Main Content
Beers Wereld: Niet Zielig

Beers wereld: Niet zielig

Soms moet je dingen waar je al erg lang tegen op kijkt maar gewoon eens even doen. Zo weet het zusje al lang dat ze een ander bed wil terwijl ze op mijn oude grote bed prima sliep. Wetende dat ze in 2 jaar tijd al 2 bedden heeft versleten heb ik geprobeerd voet bij stuk te houden en haar in te wrijven dat ze blij mocht zijn met het grootste bed in dit poppenhuis. Maar zelfs mijn koppige zelf is niet opgewassen tegen zo lang zeuren en lieve zusjes gezichten waarvan ik altijd in mijn achterhoofd houd dat ze een brusje van is. Ze verdient het om af en toe even flink verwend te worden.

Terwijl Beer op zijn dagbesteding zat zijn we daarom in de herfstvakantie maar weer door de Ikea gaan lopen waarvan ik, gammel lopend altijd spijt achteraf krijg. Maar, we hebben een bed gevonden en een grote slaapbank voor de woonkamer waar ik heerlijk op kan slapen zonder in mijn oude kleine hok tussen mijn tegen de muren opgeslagen schilderijen naast Beers’ kamer lig. Ik moest nog wat sterke mannen vinden die de oude bank en het oude bed op straat wilde zetten voor ons.

Beer vond het allemaal zeer niet bijzonder en ging gewoon door met zijn schema van dagbesteding, feestwinkel, eten, honden uitlaten, douchen, spelen en slapen. Dat er dan een buurman en een vader van zijn zusjes vriendje ’s avonds kwamen helpen daar keek hij niet van op. Dat ik nu niet meer naast hem zou slapen, dat vond hij zichtbaar wel goed nieuws. Zo niet cool om in de kamer naast je moeder te slapen als je nog hele verhalen van al je Teletubbies ongestoord in je bed wilt uitspelen.

Gijs de hond had in deze periode ook nog net even gepland om zijn jaarlijkse buikgriep te hebben wat gepaard gaat met kotsen op kleden en andere zachte materialen en poepen op de harde vloeren (gelukkig). Samen met de ingang van de wintertijd waren Beer en ik gezellig al voor 5 uur wakker want onze ingebouwde wekkers gaan normaal nu om iets voor 6 uur af.

Het zusje daarentegen slaapt zo makkelijk door tot 1 uur in de middag dus was het mijn taak om Beer van 5 tot 7 niet zulke pokke herrie te laten maken van welke Cijhijfers AHACHT en TIEHIEHIENNN hij wilde scoren na zijn werk. Daarnaast Gijs de hond die heen en weer aan het lopen was met zichtbaar stress over nog meer moeten poepen en kotsen terwijl we op de taxi moesten wachten. Nee, het was echt top de afgelopen dagen.

Dan kwamen er gister na de boze boeren ook nog duizenden boze bouwvakkers naar onze stad waarvan ik het vertrouwen moest gaan zoeken dat ze dit keer niet zo het verkeer zouden ontwrichten dat meneer Beer wat minder dan de normale 3 uur per dag in de taxi zou moeten reizen. Ook kwamen er 2 jongens het bed en de bank van de Ikea brengen waarvan ik had geregeld dat ze de bank voor mij in elkaar kwamen zetten. Een investering die na 2 uur werken zich goed had terug betaald. Beer kwam zowaar om 5 uur al thuis en niet om kwart voor 6 dus met de nieuwe spullen en de vader van het vriendje van het zusje die haar nieuwe bed in elkaar kwam zetten voelde ik me best gelukkig. Ik haalde het grote bed uit de bank en plopte mijn doppen in terwijl ik af en toe even Beer checkte of die nog opvoeringen van Tubbies hield. Hij was ook moe blijkbaar dus vielen we allen snel in slaap.

De afgelopen week zo na de herfstvakantie met een gevoel van het zusje entertainen, Beer blij houden met zijn cijferwinkel bezoekjes na de lange werk dag, een kots en poep hond, de klok weer een uur terug dus weer extra ontregeling en daarnaast zorgen dat je hulp regelt voor grote spullen in en uit het huis met bij mij altijd een gevoel van onmacht omdat ik het niet allemaal zelf kan versjouwen. Dit zorgt dat ik altijd even terug moet schakelen van het gevoel me even erg zielig te voelen. Je zelf zielig voelen is natuurlijk menselijk en normaal maar niemand schiet er iets mee op. Gijs de hond is zielig maar die is er nu weer boven op. Kleden kan je uitwassen en de buurman en vader van het vriendje konden ook nee zeggen. Het is mooi dat ik nu door heb dat mijn gevoel van zieligheid snel weer kan gaan als ik zie dat ik het zelf in de hand heb.

Nu nog even zorgen dat de mevrouw van de speciale GGZ voor autisme mijn verzoek krijgt waarom we al sinds september op ambulante begeleiding op Beers’ dagbesteding wachten en niks meer hebben gehoord. Ook regelen dat de persoonlijk begeleider van het nieuwe logeerhuis eerder laat weten hoe het logeren gaat en niet afwacht tot te officiële evaluatie midden december pas waarvan ik dan niet weet of deze positief of negatief zal zijn.

En, ik heb niet alles in de hand. Zolang het redelijk goed gaat, gaat het ook gewoon goed.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
Teken de petitieOverheid, praat MET mantelzorgers en NIET OVER mantelzorgers
Tekenen
X