skip to Main Content
Beers Wereld: Mama Gipsen

Beers wereld: Mama gipsen

Gelukkig kwam de taxi vanmorgen ietsje later zodat ik nog net een groot gat zag in de kont van Beers’ spijkerbroek. Ik kon hem vanuit mijn stoel op wielen snel aansporen een joggingbroek aan te doen voor de bel ging en de taxi hem naar de dagbesteding kon brengen.
Het is een week na de operatie en het leven op 1 been is voorlopig weer mijn hernieuwde werkelijkheid geworden.

Een week geleden hebben ze mijn enkel weer recht gezet en gelijk maar 3 dubbel vast en het kuitbeen wat nooit is terug gegroeid schijnt een stukje ingenomen omdat het zo naar tegen een zenuw aan zat te porren. Al met al een best zware ingreep die onder een mooie roze laag gips zit te kloppen van pijn. Wat wel erg fijn was dat ik een kamer voor mij alleen had met een eigen badkamer/WC en maar af en toe verpleging om me lastig te vallen. Ik zag de 2 dagen maar aan als een soort therapie van rust met de eerste dag een morfinepompje die genoeg werd ingedrukt om alles vanuit een waas te kunnen beleven. Ziekenhuizen zijn nooit leuk. Ook om zo snel mogelijk weer de werkelijkheid in te kunnen gaan die gister weer rauw op mijn dak viel. Grappig hoe snel je het lawaai vergeet wat uit Beers’ mond komt en heftig hoe snel dit weer binnen komt na een weekje even niets.

Ik had voor de vaste dagen cijfers bij de koffer met kleren gestopt zodat de begeleiding hem die na de dagbesteding kon geven. Ik las uit een email dat Beer hier erg veel waarde aan hechtte en hij heeft me ook af en toe even kunnen bellen om zo zijn cijferschema voor als hij weer naar huis kon door te geven. Mooi is dat om hem in zo’n “gesprekje” rustiger te horen worden en op zijn manier hoorde ik in zijn stem dat hij bij het horen van mijn stem ook even thuis was. Rare snuiter, die Beer. En knap ook dat hij toch maar even een week weg kon zijn zonder compleet in een fit te belanden. Zo zie je maar weer hoe goed hij de situatie kan benutten om overal zijn vaste gewoonten door te kunnen blijven uitvoeren die hem zijn zekerheid geven die hij zo nodig heeft.

Toen ik thuis kwam raakte ik zelf wel in een lichte paniektoestand omdat mijn rolstoel eigenlijk veel te breed was voor ons poppenhuis. Ik moest dus op de gevreesde trippelstoel gaan bewegen terwijl ik daar die rot enkel van heb verbrijzeld met die val bijna 5 jaar geleden. Het liefst wilde ik gelijk die drempels er uit laten slopen maar na een dagje achterste voren heen en weer en mijn super hippe Iwalk 2.0 erbij die ik aan mijn been gesp voel ik me al stukken zekerder geworden. Het enige nu is dat ik me nog voel alsof er 10 vrachttreinen over me heen zijn gereden maar ook dat gevoel zal wel slijten.

Toen Beer gister in de namiddag thuis kwam ging zijn zusje zoals afgesproken met hem naar de feestwinkel. Voor ik een pan op het vuur kon zetten waren ze al terug en zag ik Beer letterlijk het huis weer innemen met een soort van Beren geluk lachje op zijn smoel. De herrie die hij met zijn schorre keel uitte heb ik nog geprobeerd af te matten. Misschien was ik wat te optimistisch met een gevoel bezig van nieuwe tijden, nieuwe kansen. Daarmee kom ik weer terug waar ik mee begon te schrijven dat het leven gewoon weer door dendert zoals ik dat een weekje geleden even geheel af heb gehouden. Wie weet doet die narcose ook nog gekke dingen in mijn hoofd, dat kan ook nog.

Maar, ik weet dat dit gaat lukken. Dat ik mijn draadloze stofzuiger heus wel door het huis krijg en voor mij en de kinderen ook nog gezond kan koken nadat ik me met een pedaalemmerzak om mijn roze poot van een trippelstoel op een douchekruk naar een doucherolstoel heb weten te krijgen. Blij ben ik wel dat er de dagbesteding is zodat ik overdag niet veel meer hoef te doen om het straks weer op te kunnen vangen. Gelukkig kan ik zeer goed met de dag leven, iets wat erg belangrijk is in een gezin zoals die van mij.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
Teken de petitieOverheid, praat MET mantelzorgers en NIET OVER mantelzorgers
Tekenen
X