Beers wereld: Iets met afstand houden

Ik had geluk dat er vlakbij de ingang van de Appie een plekje vrij was voor de auto. Minder geluk had ik met het online bestellen van de boodschappen. Het lukt wel met bestellen, maar niet met het afleveren of zelfs ophalen. Vol, tot dik 2 weken.

Zo trok ik mijn beenkruk maar weer aan omdat ik niet met 2 krukken een verplichte kar kan vasthouden en had Beer voor het eerst in jaren maar in de zorg van het zusje achter gelaten. Die zat in haar ontplofte kamer te multitasken tussen de livestream schoolles en het onderhouden van contacten met haar klasgenoten op haar telefoon. Ze moest wel haar deur open houden zodat ze Beer goed kon horen die al “lekker weer thuis” zeggend van de tuin naar zijn kamer liep. Het scheelt dat we op 60 m2 wonen om zo overzicht te houden voor het oppassen en het scheelt dat zijn zusje mij kan bellen of de brandweer als dat nodig is. Beer meenemen nu is niet erg handig als hij verplicht een kar moet duwen en ja, dat afstand dingetje….

Met de beenkruk sloot ik me op gepaste afstand aan in de rij voor een kar die goed gepoetst aangegeven werd door een medewerkster. Het was even een soort slalom maken tussen de weinige klanten die allemaal zeer vriendelijk waren, maar dat kan ook komen omdat ik er waarschijnlijk nogal heftig uit zag met die kruk aan mijn been en af en toe puffen omdat het knap lastig lopen is zo.

Dat afstand houden gaat steeds gemakkelijker voor Beer al is het woord ‘afstand’ voor hem zeer abstract. Ik kan beter zeggen: “een beetje naar links” als we door het bos met de honden gaan en er komt iemand ons tegemoet lopen. Hij weet het verschil tussen links en rechts door veel oefenen met wandelen.

Soms ben ik net te laat en zie je de zuurpruimen hun ‘Coronapolitie-act’ uitvoeren of hardop zeggen dat het belachelijk is dat Beer geen afstand houdt, tegen een toevallige boom of tegen een denkbeeldige partner in hun koptelefoon. En je hebt erbij die gewoon Beer zelf aanspreken op zijn te weinig afstand gedrag. Dat hij met 2 cijfers in zijn hand loopt en vaak met zijn glazige blik iets murmelt wat met die cijfers te maken heeft, doet ze niet denken dat er misschien iets bijzonders met Beer is, zoals autisme met een verstandelijke beperking ofzo.

Gelukkig ben ik altijd paraat om tekst en uitleg te geven, waarna de mindere zuurpruimen inbinden met een excuus. Wel vraag ik me af hoe dat verder moet nu de meerderheid van de mensen nog banger reageren op de wonderlijke wereld van Beer. Tolerantie is een zeer kwetsbaar en noodzakelijk goed om deze mensen zoals Beer in de maatschappij een beetje rust te gunnen door zichzelf te mogen zijn.

De nieuwe werkelijkheid is inmiddels best goed ingesleten. Het is mooi om te merken dat Beer zich zo dapper mee laat bewegen door een structuur van 3 x per dag door het bos, ritjes maken en veel in de tuin spelen. Het mooie weer werkt zeker mee. Zo gaan we elke avond de dag afsluiten door keihard “dag” tegen de zee en de zon te zeggen vanuit de auto die langs de zee met de honden achterin rijdt. Het is wel irritant dat mijn hoofd een week lang, vooral in de nacht, uit elkaar springt van migraine die nu op 3 afzonderlijke plekken van mijn schedel huis heeft gehouden. Niet fijn als je de hele dag verder niet erg aan je rust komt behalve als je zegt dat je even op de bank gaat liggen en tussendoor steeds 10 minuten kan dutten. Beer komt gewoon voor de bank zijn cijfers melden die hij tot aan de volgende week wil hebben. Dat doet ie ook om zeker te zijn dat ik niet zijn hele schema in de war ga gooien omdat ik zo nodig op de bank moet gaan liggen midden op de dag. Gelukkig is zijn vaste en enige begeleider afgelopen maandag gekomen om hem een paar uur mee te kunnen nemen. Ik had alleen die tijd gebruikt om samen met het zusje een soort mini “Beer-is-in-het-logeerhuis-feestje” te houden zodat zij ook de nodige aandacht krijgt.

Natuurlijk geeft mijn hoofd aan dat ik meer aan mezelf moet denken. Maar dat is nu even gewoon niet aan de orde. Ik hoop dat er eind april wel een plan komt van het openen van de dagbesteding in elk geval. Nu ik dit stukje schrijf is Beer op de trampoline mij in de gaten aan het houden omdat hij weer op de computer wil. Dus houd ik het hierbij, tot de volgende keer maar weer!

 

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top