Beers wereld: Humor

De eerste keer dat ik merkte dat Beer een gevoel voor humor had was geloof ik toen hij een jaar of 9 was.

In die tijd kon hij nog minder praten dan nu maar hij wist wel grapjes te maken over een Thomas de trein treintje waarvan hij met een vals lachje vertelde dat het Gordon was. Goooordon? daarna lachen en “neeeee!” zeggen. En een lol dat hij had!

Daarna volgden grapjes “het is donker? neeeeeee, het is licht!”. Vooral het woordje “lawaai” doet hem veelvuldig gniffelen.

De grootste grap voor Beer is de overgang van Sinterklaas naar kerstmis geweest een paar jaar geleden.

Eerst was het “Sinterklaaaaas?” daarna hoopvol naar mij kijkend, “neeeee, kerstman!”.

En nu is hij zover dat hij steeds grappiger gaat worden.

Na het uitpakken van alle Sinterklaas cadeautjes afgelopen 5 december klonk er vanuit zijn kamer een vals lachje met daarop “O, dennenboom” maar dan “Sinterklaas journaal, Sinterklaasjournaal”. Helemaal in de melodie van “O, dennenboom”. Gekke Beer.

Ook best knap dat hij zo grappig kan zijn want humor zie je geloof ik niet zo snel terug in wat er in de media bekend is over mensen met autisme.

Nou, geloof Beer, ze kunnen ontzettend grappig zijn.

Niet iedereen ziet de grap van zijn humor in helaas. Zo komt het wel eens voor dat een taxichauffeur in de stress raakt als Beer iets zegt over zijn gordel los maken op de achterbank.

Gisteren werd hij afgezet door een lieve taxi mevrouw die lachend vertelde dat Beer grapjes aan het maken was over die gordel. Een lol dat die twee hadden in de taxi! Gelukkig zijn er dus wel mensen die deze Beren humor begrijpen.

De manier van communicatie is onlangs vergroot met behulp van het zusje.

Ze leerde Beer berichtjes te sturen vanaf zijn Ipad naar mijn Iphone.

Heel grappig want hij kan ook handgeschreven woordjes en cijfers sturen, Youtube filmpjes stuur ik hem weer terug of gewoon ouderwets typen.

Over dat schrijven, ongelooflijk hoe goed Beer zonder spelfouten kan tikken. Ik denk dat we Vtech, Computers en een beetje school moeten bedanken, want zijn fotografisch geheugen is natuurlijk enorm goed.

Zo krijg ik dus het ene na het andere berichtje binnen van Beer die vanuit zijn kamer gniffelend en vol spanning zit te wachten op mijn reactie bij het berichtje waarin hij schrijft ” scheet gelaten”. Of “lawaai maken”. Hij komt niet meer bij als ik reageer.

Tuurlijk stuurt hij als een verse stalker zo 60 berichtjes achter elkaar maar daar is de mute knop weer handig voor, in zulke situaties.

Het feit dat hij een ingang heeft gevonden contact te zoeken is al heel wat dus schrijf ik zo af en toe weer wat terug, waarna ik vanuit zijn kamer gelach hoor. 

Ik heb wel voor de zekerheid alle contacten uit de Ipad gehaald zodat hij niet oude huurbazen gaat lastig vallen met “Lawaai aan”.

Nu nog hopen dat hij wat meer van de wonderbaarlijke inhoud van zijn brein laat doorschemeren in een uitleg over hoe hij werkt.

Toch denk ik dat alleen al het feit dat hij weer een nieuwe vorm van communicatie heeft ontdekt, hij nog lang niet is uitgeleerd.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Back To Top