skip to Main Content
Beers Wereld: Feestwinkel Stress

Beers wereld: Feestwinkel stress

Naast me in de auto zat Beer steeds meer te wiebelen op zijn stoel. De dreiging van het niet op tijd kunnen zijn bij de feestwinkel was groter en groter aan het worden. Af en toe gaf hij een gil en sloeg hij steeds harder met zijn hand op zijn been. Ik probeerde het te negeren om mijn zelf verzonnen mindfulnessmethode toe te passen van negeren en aandachtig naar 1 bepaald punt te kunnen kijken. We stonden behoorlijk stil zo bijna bij de feestwinkel.

Honderden tractoren met boze boeren waren net klaar met een grote demonstratie waarvan we al voor 7 uur ’s ochtends getrakteerd werden op luid getoeter en helicopters over de wijk. Dat ik ook nog jarig was, was een extra stress puntje voor Beer omdat als mama jarig is hij een cadeautje krijgt.

Ik had voor de duidelijkheid 1 vrolijke slinger opgehangen, de avond van te voren al vier ik eigenlijk al jaren niet meer mijn verjaardag. Wel was ik maandag vergeten om zelf naar de feestwinkel te gaan zodat Beer die ochtend van mijn verjaardag een grote blauwe opblaas 8 zou kunnen opblazen samen met het eten van zijn rijstwafel met witte chocopasta.

Daarom had ik hem belooft na de dagbesteding naar de feestwinkel te gaan om alsnog het cadeau te kunnen kopen.

We kropen als een slak vooruit en het schoot niet op met de draagkracht van geduld aan Beers’ kant van de auto. Toeterende boeren schoten over het afgezette kruispunt met honderden achter elkaar, op weg naar hun rustige boerenland ver weg van de stad.

Ik bedacht me dat het wel fijn zou zijn als de vaste taxichauffeur volgende week weer terug zou komen van zijn vakantie. Taxichauffeurs hebben het ook best zwaar weet ik van hun overgave aan de doelgroep Beren om die zo rustig en soepel mogelijk naar hun plek van bestemming te kunnen brengen. Sinds onze vaste chauffeur komt is er zo veel rust in de bijna stipte tijden dat hij Beer komt halen en brengen dat ik even vergeten was hoe het ook kan.

De eerste dag werd ik om 10 over half 5 door zijn dagbesteding gebeld dat de taxi er nog altijd niet was voor Beer. Ik schoot in mijn auto en zei dat ik er zelf wel aan kwam, ik hoorde Beer krijsen op de achtergrond. Op de snelweg werd ik weer gebeld dat de chauffeur er toch was en dat zij zelf naar huis moesten. Beer is die avond pas om 7 uur thuis gebracht door de invalchauffeur.Ik had zijn eten warm proberen te houden en was zelf ook in de stress. Direct toen besloten dat ik de middagen op me zal nemen om meer leed te kunnen voorkomen. Die chauffeurs zijn waarschijnlijk net zo gewend aan hun vast ritjes dat het allemaal in de soep liep. Zo was de tweede dag in de middag Beer met mij al lang en breed thuis toen er weer een andere chauffeur een andere Beer bij mij wilde afzetten. Die liep met een afwezige blik al bijna gezellig binnen terwijl ik hem probeerde te begeleiden terug in de bus bij een wereldvreemde chauffeur die behoorlijk van de leg was.

We zaten inmiddels al 40 minuten aan te schuiven en te wachten tot we eindelijk naar de feestwinkel konden rijden. Mijn mindfulness had gewerkt dus kon ik omschakelen en Beer uitleggen dat de feestwinkel tot donderdag zou zijn en we zijn zusje direct gaan ophalen om door te rijden naar het winkelcentrum wat nog net een kwartier open zou zijn voor andere cadeautjes. Het zusje mocht ook iets uitzoeken want, mama is jarig.

Met een gelaten “Ja” van Beer en wat zacht gevloek van mij naar boze boeren en dicht geslipte wegen, schoten we eindelijk door om verder te gaan. “Dag feestwinkel, tot donderdag” klonk het met een geknepen stemmetje.

Gelukkig waren we nog op tijd voor de grote rode opblaas 3, een kaart en een gouden opblaas 8. Het zusje koos ook leuke spulletjes uit en een straatverkoper kreeg 2 euro zonder dat we zijn krantje wilden. We werden luid bedankt en nagezwaaid toen we naar de Mac liepen voor het feestmaal.

Ik dacht aan al de goed bedoelde wensen per Facebook en whatsapp dat ik maar een fijne dag en avond mocht hebben en realiseerde me dat de enige mensen die ik om mij heen wens op mijn verjaardag Beer en zijn zusje zijn. Het is goed zo en het komende jaar gaat vast en zeker goed komen op veel gebieden en met blije Beren, dat moet wel!

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
Teken de petitieOverheid, praat MET mantelzorgers en NIET OVER mantelzorgers
Tekenen
X