skip to Main Content
Beers Wereld: Een Kind Met Autisme Is Een Behoorlijke Uitdaging

Beers wereld: Een kind met autisme is een behoorlijke uitdaging

Voor mij was het krijgen van een kind met autisme een behoorlijke uitdaging. Niet alleen moest ik mijn verwachtingen bijstellen, ik ging me al snel realiseren dat ik een 24 uurs baan erbij had gekregen van voortdurende zorg. Ook gelijk een rijkere “vriendenkring” van mensen die allemaal peut als tweede naam droegen.

Zelf was ik niet alleen moeder maar ook die speltherapeute, logopediste, fysiotherapeute en ergotherapeute in amateuristische versie.
Een teamleidster voor de ingehuurde trainers, boekhouder en zindelijkheidstrainer plus voedseldeskundige op het gebied van gezonder eten in Beer krijgen.

Ik was internetdeskundige geworden in vele soorten vitamine pillen en vetzuren, melkeiwitvrij/glutenvrije dieet remedies die ik uitschreef op een velletje papier om vervolgens bij de ortho-drogist om de hoek aan te vragen.
Die aardige man klapperde met zijn oren bij het horen van de hoogte van de vitamine B en C in olievorm of watervorm.
Zijn printer maakte overuren met uitdraaien van zijn eigen bedachte “complot-theorieën” tegen de gevestigde medische wereld.
En met een record bedrag aan dure potjes en flesjes vertrok ik dan naar huis om al deze pillen tot poeders te persen in de hoop dat Beer ze zou opdrinken en als een wonder ineens zou gaan praten in volzinnen.

Dat gevoel van een wondermiddel willen zoeken heb ik al lang laten varen.
Op een gegeven moment kwam de realiteit keihard de deur binnen vallen toen Beer 9 jaar was en ik een, toen geheel nieuwe therapie mocht uit proberen op hem.
In plaats van hem continu lastig te vallen met het opnoemen wat hij aan het doen was: “Pak de lepel, goedzo! dat is pak de lepel etc etc” ging ik bij hem op de grond zitten en pakte ik net dat treintje van Thomas waar hij een rijtje van wilde maken.
Ik wachtte net zolang tot Beer mij ging aankijken (ik had het treintje voor mijn neus gehouden) en zei “treintje”.
Beer kon toen wat woordjes zeggen zoals alle letters van het alfabet, alle Thomas treintjes, Teletubbies en alle cijfers.
Maar nu moest hij moeite doen om dat te krijgen wat hij graag wilde.
Zo lukte het steeds beter hem taal te leren gebruiken die nuttig was.
Een wereld ging voor ons open en de rest van alle mensen die met hem werkten.
Hij had heus wel taal in dat hoofdje maar we moesten het er gewoon uit zien te trekken.
Alle paaten en soofen die beweerden dat door ontstoringen, poeders en drankjes taal en contact zou komen heb ik achter me gelaten.
Ik ging accepteren dat het was zoals het was en dat ik de rest van Beer’s leven met hem bezig zou moeten zijn in plaats van op een wonder te moeten wachten.
Het mooie is dat ondanks alle dingen die hij niet kan hij ontzettend veel wel kan. Ik kan daar enorm van genieten.

Nog steeds kom ik op ons pad wel eens mensen tegen die autisme iets verwonderlijks vinden. Iets mysterieus als een grote geheime puzzel die je langzaam zou kunnen gaan ontcijferen.
Er zijn een aantal films en series voor het grote publiek van kinderen die extreem moeilijke puzzels kunnen oplossen en die door bellen naar geheime inlichtingen waaruit enge boeven werken.
Of een jochie met autisme dat met cijfers, codes kan zien waaruit zijn vader verschillende mensen bij elkaar kan brengen en wereld wonderen kan oplossen.
Of iemand die gelooft dat Beer in codes praat vanwege zijn extreme obsessie met cijfers.
Als ik erachter kan komen wat die codes betekenen dan gaat er een heel universum open voor ons.

Natuurlijk kijk ik met interesse deze films en series maar ergens voel ik me ook erg genaaid.
Ik krijg dan een licht etterend gevoel van onvrede en de behoefte om de schrijvers van die films en series eens duidelijk te vertellen dat autisme met een verstandelijke beperking en spraak/taal stoornis niet zo romantisch fantastisch hoeft te zijn voor het kind of volwassene zelf.
Alleen het autisme al zorgt voor nog veel onbegrip van de omgeving van de gene met het autisme.
Laat die mensen dan maar denken dat mensen met autisme een soort wonderwezens zijn.
Gelukkig zijn er steeds meer mensen die begrijpen hoe heftig het kan zijn voor Beer en andere Beren, laat staan de ouders die zich zowat moeten omscholen om tussen al de verschillende therapieën, opvattingen en meningen de juiste hulpverlener en therapie te kunnen vinden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X