skip to Main Content
Beers Wereld: Beginnen Van De Werkweek

Beers wereld: Beginnen van de werkweek

De werkweek van Beer zit er vandaag op vrijdag al weer op en we hebben samen kunnen ervaren hoe het ook al weer was, dat werken. Ik zei zo vaak ik maar kon tegen hem in de auto onderweg naar dat werk dat hij lekker ging spelen en werken. Om nou alleen ‘spelen’ te zeggen doet zo’n zeer gestructureerde dagbesteding voor een klein groepje die vallen onder ‘moeilijk verstaanbaar gedrag cliënten’ geen recht. Het is dan ook keihard werken voor ze. Zeker na die 3,5 maand van geheel thuis en zonder daadwerkelijke hulp behalve van de ouders zelf die denk ik net zoals ik wel toe zijn aan dat spelen en werken van hun kinderen.

De weg naar de dagbesteding was elke ochtend een ‘aha’ gevoel bij mij in de auto. Volgens mij is het weer net zo druk als voor Corona en met de daarbij gehaaste mensen die allemaal voor zichzelf denken en gas geven zonder rekening met elkaar te houden. Om half 10 ben ik dan weer thuis waarna ik de eerste 2 dagen serieus elk kwartier op mijn horloge heb zitten kijken hoe lang ik nog heb voor ik weer terug moet, de snelweg op, om Beer te halen.

Zijn vaste taxi chauffeur stond doodleuk naast me te wachten, op maandagmorgen met maar 1 cliënt in zijn busje die netjes een mondkapje droeg. Hij vond dat Beer gewoon mee zou kunnen maar bedacht zich dat elke andere dag wel verschillende cliënten vervoerd moeten worden en dat alleen die maandag zo rustig is.
Toch liet hij me twijfelen omdat ik weet dat na een paar weken elke dag op en neer ik het zeker zat ga worden. Maar om Beer na die maanden weer elke dag 3 uur in dat busje erbij te laten zitten lijkt me toch niet zo verstandig.

Maandag kreeg ik hem terug van het werk met de mededeling dat hij wel heel erg rustig was dus niet zichzelf volgens zijn persoonlijk begeleidster. Ik vroeg me af of dat niet juist goed was in dit geval.
Dinsdag kreeg ik hem mee dat hij nu wel weer Beer begint te worden ( hij maakte meer geluid). Woensdag was gewoon een goeie dag hoorde ik van een andere begeleidster en donderdag vertelde ze dat hij toch wel een korte woede aanval had gehad in de tuin toen er werd gevraagd of hij zijn papier wilde opruimen. Hij had ook geslagen ( wie hij sloeg hoorde ik niet). Dit terwijl Beer al in de auto was gaan zitten, op weg naar de feestwinkel, ik bedacht me dat die 3,5 maand van een rustige ‘zen’ Beer thuis misschien wel weer voorgoed verleden tijd was.

Die periode voor Corona was een groot lawaai feest waarin het gedrag van Beer telkens heftiger werd in onrust. Laat het hopelijk nu wat milder zijn met de medicatie, bedacht ik me op de snelweg terug met Beer naast me die inderdaad deze week ook thuis weer meer verbaal aanwezig is.
Ik zou hem moet ik eerlijk zeggen het liefst thuis laten werken, net als die anderen die hun kantoor naar huis hebben gehaald. Bewezen is nu wel dat het zijn in een groep, al is die maar klein met 3 andere cliënten, toch een opgave is voor meneer Beer.

Wel heeft zijn zusje van mij elke dag, al was het nog klein, extra aandacht gekregen. Dat dat nodig was, was duidelijk merkbaar. Dan weet ik weer dat ik met liefde Beer heen en weer rij zodat ik alles kan overzien en niemand te kort komt.
Nu dus hopen dat iedereen weer snel gaat wennen aan de nieuwe situatie.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X