skip to Main Content
Beers Wereld: Afgekauwde Joggingbroeken

Beers wereld: Afgekauwde joggingbroeken

Het is een uur of 2 in de middag en ik sta aan het aanrecht, een nieuw T-shirt en een broek voor Beer, de labels met een schaar er uit te knippen. Beer zit veilig op zijn dagbesteding en het zusje heb ik bij een vriendin afgezet. Het afknippen van labels vergt wat training omdat er eigenlijk niks maar ook echt niks van moet overblijven in de stof die kan gaan jeuken in nekken, onderruggen of flanken. Ik doe het graag omdat er anders enorme gaten in zijn kleren komen te zitten als hij toch een prikkend stukje label zou kunnen vinden.

Ik zag een ik berg aan kapot gemaakte kleding voor me van de afgelopen 18 jaar. Broeken die per ongeluk 1 voor 1 stuk gingen omdat Beer nog steeds graag overal op de grond gaat zitten in kleermakerszit. Ook op speeltoestellen met splinters of andere scherpe uitsteeksels. Na 2 keer Beer ophalen met een broek die van zijn billen tot zijn knieën open gereten was en ik hem had beloofd gelijk naar de supermarkt te gaan, heb ik hem maanden lang maar in joggingbroeken laten lopen.

En ja, hij zag er best hip uit, als een soort mooie rapper/sportdude. Beer met zijn mooie lijf en kop kan veel hebben gelukkig. Zo bekijken mensen hem nog altijd met verwondering vanwege zijn schone uiterlijk nadat ze eerst een ongemak gevoel aan het plaatsen zijn bij het fladderen en huppelen met een boel vreemde geluiden.

Toen hij heel klein was kreeg hij al mooie kleertjes van mij die ik met liefde uitzocht bij vele verschillende winkels. Om merken gaf ik niet zo veel, zolang hij er maar leuk uitzag. Zelf besteedde ik niet eens zoveel aandacht aan kleding. Ik trok meestal aan wat makkelijk was, ik was toch alleen maar topsport aan het uitoefenen met achter Beer aan rennen om te kunnen voorkomen dat hij niet in 7 sloten tegelijk liep.

Stom genoeg voelde ik me ook altijd even zeer trots als er in het zoveelste psychologische verslag stond vermeld dat Beer een leuk, goed verzorgt vrolijke jongetje was. Het “goed verzorgde” verzachtte net een klein beetje de gruwelijke werkelijkheid van alles wat hij in zo’n verslag verder totaal niet goed deed, ik zag het als compliment wat ik net even goed kon gebruiken met ongeveer 5 uur slaap per nacht.

Dat niet tegen prikkende labels kunnen heeft natuurlijk te maken met het niet goed of juist te goed zijn lichaam voelen. Sensorisch lopen bijna alle mensen met autisme niet goed in de pas. De een gaat gillen bij het voelen van gras of zand aan de handen en voeten en de ander, waaronder Beer, zoekt juist prikkels op die hem een fijn gevoel geven. Zo is het normaal om plastic doppen als kauwgom te kauwen. Langs een ruwe muur lopen kan niet zonder deze aan te willen raken. Altijd willen springen om druk op zijn voetzolen te krijgen. Klei wordt ook altijd aangezien als lekker hapje. Het fladderen van zijn vingers voor de ogen is ook een manier om licht te kunnen filteren of het sterker doen laten binnenkomen. Het handen wrijven tussen stof in zijn kraag wil ook het goed doen tegenwoordig waardoor de gaten er snel in komen. Of hij komt doodleuk thuis met een mouw van een nieuwe trui die ineens tot op zijn elleboog is afgevreten. Ik kijk in elk geval nergens meer van op.

Het leuk willen aankleden in vanaf een jaar of 3 overgegaan in het praktisch aankleden met meestal zo leuk mogelijke outfits die Berenproof zijn en waar de sjieke oma dan maar even van weg moest gaan kijken.Ik heb vaak het verzoek gekregen van haar om Beer leuk gekleed met een nette logeertas af te zetten, dus geen supermarktshoppers met kapot gekauwde joggingbroeken. Ik kreeg de dure kleren die zij kocht voor Beer mee, met moeite, in een designer tasje met het bevel dit nooit zelf te mogen wassen.

Het zusje vindt nu ook dat ik niet goed kan wassen dus heb ik haar gister uitgelegd hoe ze dan lekker zelf met de hand haar “Stranger things” shirt kan wassen. Shirts van de Zeeman zijn praktisch leuk en maar 4 euro wat mooi is meegenomen. En voor de warme dagen zijn korte joggingbroeken ook gelijk super handig en geen ramp als het kruis er na een week uit ligt. Even een tripje Primark en ik heb voor weinig geld weer een nieuwe garderobe. De kringloop is ook altijd mijn beste vriend omdat ik daar de meest leuke T-shirts vind van zelfs hippe merken voor nog minder geld. Even wassen en ze kunnen weer een aantal weekjes mee. Helaas wil het zusje met bijna 12 al erg lang geen kringloopjes meer. Ze wil alles nieuw en in de mode zoals de rest van haar vriendinnen.

Straks komt Beer weer thuis van de dagbesteding en gaan we om de hoek weer naar onze inmiddels vaste kapper. Standje 1 wordt het denk ik weer met de tondeuse want wat hij met zijn mouwen doet, kan hij ook erg goed met zijn haar. Hij is meester geworden, al jaren, met het draaien van kleine plukjes haar zodat hij een coupje afbreek krijgt zodra het langer dan 2 cm wordt. Ik ben hem zeer dankbaar dat hij het na jaren marteling met mijn eigen tondeuse kunsten waarbij hij kon krijsen als een mager speenvarken, nu rustig uiterlijk 10 minuten met mijn iphone in een kappersstoel kan zitten. Gelukkig heeft meneer een zeer knap rond hoofd waardoor deze boeven-coupe hem nog steeds prachtig staat. Het is dat hij totaal niet bezig is met sjansen met de meisjes, of jongens maar ik denk in een andere wereld dat er een rij op de stoep zou staan tot op de hoek met echte heuse Berenfans.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
Teken de petitieOverheid, praat MET mantelzorgers en NIET OVER mantelzorgers
Tekenen
X