skip to Main Content
Beer In Tijden Van Corona

Beer in tijden van corona

Toen Beer nog op school zat en het vakantie was, merkte ik al snel dat het verzorgen meer dan een gewone zorgtaak was die elke ouder heeft voor hun kind. Natuurlijk zijn kleine kinderen handenbinders en moet je ze bij een oma, opa of kinderopvang kunnen onderbrengen als je zelf moet werken of even op adem moet komen. Maar die kleine kinderen groeien op tot kinderen die uit zichzelf los willen komen van ons en uiteindelijk volwassen worden en hun eigen keuzes kunnen en willen maken, met uitzonderingen natuurlijk van de laatbloeiers.

Toen ik zondag op TV op de hoogte werd gebracht dat alle scholen dicht zouden gaan vanwege het Corona virus hoorde ik mezelf zeggen tegen niemand speciaal dat ik zo blij ben dat Beer niet meer op school zit. Ze zullen niet zo snel de dagbesteding sluiten, had ik een paar dagen daarvoor nog gecheckt wat hun beleid was. Het zusje was druk met haar telefoon en aan haar gezicht zag ik een grijns van oor tot oor, de Corona vakantie zou ingaan! Mijn zucht was in elk geval niet hoorbaar aan de andere kant van de bank.

Maar toen ging de telefoon met een medewerker van de instelling die gehaast en duidelijk vertelde dat vanaf morgen alle dagbesteding gaat sluiten, geen vervoer en geen logeren. Ik voelde me wit weg trekken en stamelde dat ik nu met mijn gipsen been echt niet weet hoe ik dit moet gaan aanpakken met Beer die A niet begrijpt dat hij niet meer 5 dagen per week gaat werken en B dan verwacht dat het voor 2 weken 1 groot weekend is met dagelijks zo’n 11 bezigheden die hij gezellig hard op telt. Ik hing op met een naar gevoel en bedacht me manieren hoe ik dit nieuws moest brengen naar hem.

5 minuten later ging weer de telefoon dat als ik Beer gelijk die avond kon brengen hij 14 dagen in hun lege logeerkamer mag gaan logeren. Omdat alle logeergasten waren afgezegd begreep ik dat ze de noodzaak inzagen van een moeder die tijdelijk niet alleen voor haar kind kan zorgen. Ik kreeg een brok in mijn keel en voelde me bang. Gelijk ging mijn overleving stand werken en bedacht ik me dat het beste zou zijn als ik Beers’ vaste chauffeur kon vragen hem tegen een vergoeding zou kunnen op komen halen. Beer is vertrouwd met hem en hij met Beer. Samen bespraken we dat de chauffeur met zijn eigen auto zou komen omdat hij door heeft dat dit niet anders kan.

Daarna moest ik Beer vertellen dat hij over 20 minuten zal worden opgehaald om ineens 14 dagen van huis te zijn. Hij keek me met grote angstige ogen aan en herhaalde al zijn cijfers die hij deze week wilde gaan kopen met achter elk cijfer een dik uitroepteken. Ik hoorde mezelf iets zeggen over dat heel veel mensen ziek kunnen worden en dit voor nu het beste is. Met een enorm rot gevoel ging ik zijn koffer inpakken vanuit mijn trippelstoel. Beer pakte een paar cijfers en legde die naast zijn kleren. Ik was trots en tegelijk zou ik willen huilen maar ik hield me in. Sterk moet je blijven om hem gerust te willen stellen. Ik was heel blij dat ik inmiddels een stapel verrassingscijfers had weten te hamsteren, die ik in een envelop propte om in een tas met ijsbeer, de Ipad en een pak print papier te stoppen. Ik belde het woonhuis waar ze inmiddels ook op de hoogte gebracht waren en een begeleidster kon mij rustiger krijgen door te vertellen dat ze Beer graag zien en goed voor hem zullen zorgen. Zo zwaaide ik hem uit en voelde me leeg. Zijn zusje vierde nog altijd feest maar dan in afwachting op haar school met hun plan van aanpak.

Op sociale media waar ik steun vind bij velen ouders van Beren merkte ik de totale angst en chaos. Ook zij kregen een mail van hun ZMLK school dat die zal sluiten voor 3 weken. De kinderen die al uit huis waren zouden daar ook 3 weken moeten blijven zonder bezoek regeling om te zorgen dat het virus niet in de instelling zou kunnen komen. Dat je dan leest dat je je kind voor weken niet kan zien, dat hakt er enorm in.

Ook de bezorgde reacties van ouders die al behoorlijk overbelast zijn van de zware zorg en ineens zitten met hun (grote) kind die totaal geen benut van tijd en ruimte heeft. Over en weer werden tips gegeven en pictogrammen over hoe je deze rare tijd kan uitleggen aan een kind waar het begrip totaal niet aanwezig is. Want geen school of geen dagbesteding betekent dat je overgaat naar een vrije dag. Hoe je die kan besteden is voor onze kinderen die ook een verstandelijke beperking er bij hebben altijd een opgave.

Als ik nu geen operatie aan mijn enkel had gehad zou ik elke dag 3 keer er op uit moeten gaan met Beer. Nu iedereen wordt aangeraden thuis te blijven merk je pas hoe lastig dat is met een Beer. Net als die kleine kinderen die toch in de speeltuin mogen spelen omdat ze anders tegen het plafond aan gaan. En al die ouders die elkaar daar schuin bij aankijken raad ik het aan om eens verder te kijken dan je neus lang is want onze kinderen zijn wel groot om te zien maar ze zijn net als jouw kleine ventje of meisje van 4 of 6 die ook buiten moeten spelen, voor ze gillend gek worden met ouders die overspannen zijn.

Dat de Mac dan ook nog dicht is, is al helemaal een ramp omdat die juist zo veilig is voor Beren vanwege de nooit afwijkende structuur daar. Het maakt dat het noodzakelijke verblijf van 14 dagen in de instelling zachter wordt voor mij maar het doet niet minder pijn.

Het zou mooi zijn als de ZMLK scholen een ruimte hebben waar de kinderen heen kunnen voor een paar uur per dag zodat de zorg ouders even ontlast worden om er weer flink tegenaan te blijven kunnen. Of dat er bij de dagbesteding een klein groepje is die er heen kan blijven gaan ook al moeten de ouders ze even tijdelijk zelf brengen. Al begrijp ik natuurlijk dat de veiligheid van begeleiders en kinderen voorop staat. De mentale veiligheid van de zorg ouders die aan overmatige zorg doen is ook niet onbelangrijk, als zij omvallen is er niemand die het kan overnemen. Alle oma’s en opa’s kunnen nu ook niet inspringen.

Nu maar zorgen dat het gips er snel af kan en ik 6 weken verder kan opbouwen met belasten. Mocht de dagbesteding langer dan 2 weken dicht zijn en ik beter kan lopen dan haal ik Beer op en gaan we weer alle dan nog aangepaste uitjes zonder sociaal contact op tellen tot we bij 11 komen of

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X