skip to Main Content

Bedankje aan Agnes van Arie in Wonderland

 

 

Foto: Claudia Otten

Lieve Agnes,

Ik weet nog goed dat ik begin januari 2015 in de Facebookgroep Dementie vandaag één van jouw blogs over Arie tegenkwam en dacht: Die mevrouw moeten we hebben als gastblogger op Mantelzorgelijk!

Wij waren zelf net twee maanden bezig en wilden niets liever dan dat ander bloggers hun verhalen ook via ons platform zouden delen. Ik schreef je een berichtje waarin ik mezelf kort voorstelde en vroeg of jij daarvoor te porren was.  Ik vergeet nooit dat je terug schreef: ‘Wat een fijne vraag. Want ik vind het een mooie gedachte dat mijn verhalen over mijn vader ook door anderen gelezen kunnen worden en hen herkenning bieden. En mij waardering. Vind het een eer. Heb ik zomaar een heel groot publiek!‘  Zonder al te veel woorden begreep jij meteen wat wij voor ogen hadden met Mantelzorgelijk: Een platform door en voor mantelzorgers, waarin we onze ervaringen met elkaar delen. Zo fijn! Dat was het begin van een fijne samenwerking.

Je eerste blog werd op 15 januari 2015 door ons gedeeld. Vanaf dat moment gaf je ons bijna wekelijks een kijkje in jouw leven als dochter en mantelzorger van Arie in Wonderland. Jouw kijk op Alzheimer, de zorg voor een dierbare en alle facetten die daar bij horen, beschreef je op een hele heldere, beeldende en mooie manier. Je ging weinig onderwerpen en situaties uit de weg. Al snel kreeg je een groep vaste volgers. Ik denk dat ik dan ook voor velen spreek, als ik zeg dat het mij enorm geholpen heeft in mijn eigen leven met een vader met dementie.

“Schrijven helpt!”, schreef jij vaak onder mijn blogs over mijn vader. Dat is ook zo. Toch ken ik weinig mensen die dat op de manier doen, zoals jij dat ruim twee jaar gedaan hebt. Alsof we ernaast zaten, als Arie en jij op de zangmiddag waren, of bij de tekenjuf. Heel bijzonder! Jij gaf met jouw positieve en liefdevolle blogs Alzheimer een gezicht. Iets wat we in Nederland hard nodig hebben. Een win-win-win dus. Al schrijvende over deze zorgende fase in je leven, hielp je anderen in een zelfde situatie en maakte je Alzheimer inzichtelijker.

De beeldvorming rond Alzheimer  – en dementie in het algemeen – is helaas nog steeds overwegend negatief.  Vaak wordt gefocust op de laatste fase van het ziekteproces, terwijl die periode relatief een klein deel uitmaakt van het totale proces. Uiteraard zijn er aan dementie veel en grote problemen verbonden, maar dat wil niet zeggen dat alles kommer en kwel is. Op diverse verrassende wijzen en met verschillende vormen heb jij een hele eigen manier gevonden om het taboe rond dementie te doorbreken. Al bloggend over jouw Arie in Wonderland!

In de afgelopen twee jaar hebben we Arie en jou in onze harten gesloten. We keken uit naar jullie avonturen. Groot was de schrik toen wij twee weken geleden jouw mail ontvingen, waarin je schreef dat je vader was overleden. Iedereen weet dat zoiets er aan zit te komen. Maar als het moment daar is, valt het toch heel rauw op je dak. Een moeilijke fase breekt nu aan. Niet alleen heb je je vader verloren, maar ook zul je weer invulling moeten geven aan een leven zonder zorg.

Lieve Agnes, vanaf deze plek willen wij je veel sterkte en kracht toewensen. Als er iets is wat wij voor je kunnen doen, weet je waar je ons kunt vinden. Pratend, schrijvend of als lezer:  voel je altijd welkom op Mantelzorgelijk. Dankjewel voor alles.

Liefs, ook van Claudia en Barbara,

Marjolijn

Avatar

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, blogger, echtgenote, moeder en sinds 6 jaar mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Tevens is zij de bedenker en mede oprichter van Mantelzorgelijk.nl

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
Teken de petitieOverheid, praat MET mantelzorgers en NIET OVER mantelzorgers
Tekenen
X