Ik heb een autistisch kind:Wie zijn billen brandt moet op de blaren zitten.

De officiële betekenis is : als je iets doms doet, moet je de gevolgen dragen (liefst zonder klagen).

Aan dit spreekwoord moest ik vanavond denken. Vanavond was de dansvoorstelling van Nora in de stadsschouwburg Haarlem. Dit keer ging ook Christy mee. Ze had er echt zin in. Het was een drukke dag geweest met bezoek van een sponsorkind uit Indonesië. Deze jongen kwam 10 jaar geleden ons opvanghuis op Bali voor kansarme kinderenbinnen. Dankzij sponsoring kon hij naar school en zijn diploma’s halen. Nu werkt hij op een cruiseschip. Het schip waarop hij werkt lag een halve dag in Amsterdam dus hij wilde ons graag ontmoeten om zijn dankbaarheid te tonen. Ik heb hem bij het schip opgehaald en in de middag weer teruggebracht. Daarna moesten we opschieten en naar het theater. Christy’s buddy Laura opgehaald en naar de stadsschouwburg. We hadden er allemaal zin in. Het licht in de zaal ging uit. De spotlights aan. De muziek werd gestart. Met de schrik in de ogen kijkt Christy me aan. Ze hoefde niets te zeggen. Ik wist het gelijk. ” papa, waar is mijn koptelefoon. Ja, die was papa dus vergeten. Dat wordt een lange avond dacht ik gelijk. En dat werd het. Mijn linkerhand werd direct door Christy op haar linker oor gedrukt. En haar rechter oor werd in mijn nek/schouder gedrukt. Met het nadrukkelijk verzoek niet te bewegen. Na ongeveer 20 minuten leek het Christy beter om bij papa op schoot te gaan zitten. Voor omstanders moet het er apart uit hebben gezien. Een 11 jarig kind van 42 kilo op schoot bij papa die ook nog haar oren met beide handen dicht houdt. Ik ben nog nooit zo blij geweest met het teken ” Pauze”. De pauze heb ik gebruikt om wat rek en strek oefeningen te doen om mijn verkrampte lichaam weer een beetje soepel te krijgen. Gelukkig was het deel na de pauze een stuk korter. Ik begon deze post met de betekenis van het spreekwoord. Daar staat bij ” het liefst zonder klagen”. Ik klaag daarom ook niet. Nora gaf een spetterend optreden waar ik van genoten heb. Dat maakte alles goed. En Christy na de voorstelling tegen Nora: ” ik vond het heel tof Nora.
En de spierpijn na deze avond? Ach die is morgen ook weer weg. Een ontspannen avondje uit , ja daar heb ik een andere invulling voor. Maar Christy heeft het toch volgehouden en zo hoefde ik Nora niet teleur te stellen door eerder weg te gaan. Uiteindelijk iedereen tevreden, en daar gaat het om ( toch? 😉) Papa vergeet in ieder geval de koptelefoon nooit meer.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top