Dyezzie Vrijwilliger

Als Vrijwilligster Mee Bij OwerCare

Vandaag eens een ander verhaal qua mantelzorg van mijn kant. Vorige week maandag kreeg ik namelijk een appje van Susanne, een vriendin van me uit Zoetermeer.

Het appje begon met dat ze een vraag had voor me. Ik was benieuwd en was verrast bij het lezen van de vraag, “Wij gaan maandag 28 augustus met de cliënten naar Diergaarde Blijdorp en komen een begeleider te kort. Ik moest aan jou denken.” Ik voelde me vereerd, wat leuk! Dus ik antwoordde meteen, “Leuk!” Ja, eens een andere Mantelzorg-dag vond ik welkome afleiding. Suus werkt bij OwerCare in Zoetermeer. Wat is OwerCare?

OwerCare is een kleinschalige zorgorganisatie met een missie, namelijk dat ouderen zo lang mogelijk op een verantwoorde manier thuis kunnen blijven wonen. Dit doet OwerCare met uiterst kundig en goed opgeleide zorgverleners, 24 uur per dag, 7 dagen in de week. OwerCare verzorgt en verpleegt met persoonlijke aandacht en toewijding, zowel in de thuiszorg als in de zorgvilla’s. Onze zorgverleners zijn de kracht van OwerCare en hebben passie voor de zorg. OwerCare is veelzijdig en heeft een breed pakket aan zorgdiensten: persoonlijke verzorging, verpleging, begeleiding, acute zorg en  particuliere zorg. OwerCare werkt met een klein team die dagelijks de (thuis-)zorg bij u kunnen verzorgen. Het werkgebied van OwerCare is Zoetermeer, Leidschendam, Leidschenveen, Pijnacker, Nootdorp, Berkel en Rodenrijs, Bleiswijk, Moerkapelle en Benthuizen.

OwerCare heeft naaste de thuiszorg ook een drietal zorgvilla’s. Deze zijn gevestigd in Wassenaar, Nieuwerkerk aan den IJssel en Zoetermeer. De zorgvilla’s zijn kleinschalig en een mooi alternatief voor de reguliere verzorgingshuizen in Zuid Holland. De wens van de cliënt staat centraal en zal te allen tijde het uitgangspunt zijn. Familie en bekenden kunnen mee eten en mogen blijven logeren.

Aangezien OwerCare van mening is dat wanneer iemand een lang stuk van het leven gedeeld heeft met een partner, dat het naderende einde dan ook samen beleefd moet kunnen worden. De partner zonder zorgvraag mag dus ook wonen in de zorgvilla’s. OwerCare zorgt ervoor dat de cliënten zich aan een eerder gemaakte belofte kunnen houden. ‘Tot de dood ons scheidt’…

Meer informatie over de thuiszorg en de zorgvilla’s kunt u vinden op  www.owercare.nl

Eenmaal bij de groep maakte ik kennis met de cliënt die Suus die dag zou begeleiden. Later duwde ik de rolstoel van een mevrouw die eerst had gelopen, maar vermoeid raakte en verder ging in de rolstoel. Na de lunch begeleidde ik de mevrouw aan wie ik in eerste instantie was gekoppeld. De dames genoten duidelijk. We zagen de olifanten waarvan er een in een rebelse bui was en met een enorme tak liep te gooien. De leeuwen waren erg lui, die sliepen alleen maar. Er werd genoten van het Oceanium. We hadden ontzettend veel mazzel met het weer en het was heerlijk om te wandelen langs de dieren. Een punt van kritiek voor de dierentuin was wel dat het niet erg rolstoel-vriendelijk is. Hobbelende paden en zoals bij de gorilla’s  en de olifanten konden cliënten weinig zien omdat de struiken net te hoog waren. Het zijn punten die je op gaan vallen als je ermee te maken krijgt. Het mocht echter de pret niet drukken. Alle cliënten genoten en straalden nog harder dan dat de zon het die dag al deed.

De organisatie was super geregeld. Mijn complimenten hiervoor! Susanne en haar collega Astrid hadden werkelijk aan alles gedacht! Ze hadden zo’n 50 rolstoelen gehuurd. Zo waren er petjes voor diegene die het wilden om ze tegen de felle zon te beschermen. Gezien er eerder regen was verwacht voor maandag hadden ze zelfs regenponcho’s mee. Op het moment dat bleek dat het toch geweldig weer zou worden hebben ze op het laatste moment de petjes nog aangeschaft. Er waren lunchpakketten voor de cliënten en hun familie, voor de medewerkers en de vrijwilligers, en was er genoeg te drinken. Aan alles wat nodig was, ook qua medicatie en hulpmiddelen, aan echt alles was gedacht!

De dag werd afgesloten met een etentje bij Hotel van der Valk vlak naast de dierentuin. Het was heerlijk en de dames die Suus en ik onder onze hoede hadden genoten, al begonnen ze toch, net als wij, wel moe te worden. Het meest dankbare was dat er een cliënt spontaan opstond en om stilte vroeg. Namens alle cliënten bedankte hij OwerCare voor de geweldige dag en gaf hij Susanne en Astrid een zeer terecht compliment voor de organisatie.

Wat deze dag verder zo bijzonder maakte, behalve het stralen van de bewoners, was dat OwerCare hun cliënten echt in de watten heeft gelegd hiermee. Met de dames die wij begeleidden heb ik ook gesproken over de zorg. Tenslotte kom ik vaker in zorginstellingen. Is het niet voor mijn moeder, dan ga ik wel eens met bekenden mee die willen weten wat ik van de zorginstelling vind van hun dierbare. De dames vertelden me over de zorg en dat het altijd prima geregeld is. Men luistert vooral naar hun behoefte en ze voelen zich gewaardeerd. Als zich iets anders of iets nieuws aandient dan wordt het meteen besproken en gaat de begeleid(st)er ermee aan de slag.

Wat me verder opviel was de betrokkenheid van alle medewerkers die mee waren. Ze vroegen aan de cliënten die door een ander werd begeleid hoe ze het hadden. Een kleine belangstellende vraag, maar o zo belangrijk! De baas en bazin liepen ook achter een rolstoel en vielen beide absoluut niet op als bazen. Zij waren gewoon een van hen, met voor iedere cliënt dezelfde aandacht. Wat ik helemaal bijzonder vond was dat aan het einde van de dag een van hen aan me vroeg hoe ik het had gehad. Ik zei dat het mij ging dat de mevrouw die ik had begeleid zo had genoten en dat het voor mij daardoor geweldig was geweest. Dat werd niet bedoeld. Het moest voor mij ook leuk zijn geweest. Ja dat was het zeer zeker geweest. Deze dag was speciaal voor de cliënten geweest en dat had voor mij centraal gestaan. Mijn dag was hierdoor meer dan geslaagd. Als ze weer eens een activiteit hebben en ze hebben een begeleider nodig, dan kunnen ze op me rekenen.

In de trein liet ik de dag nog eens door me heen gaan. Nu ben ik het emotionele type en de tranen van dankbaarheid schoten me in de ogen. De stralende gezichten van iedereen, met wat ik heb gehoord over de zorg, in een woord: Grandioos! Het is zorg in de mooiste vorm. Let’s continue the good work!

Foto’s: Tessa Jaworski

Mijn naam is Franka, maar ik blog onder de naam Dyezzie. Sinds 2014 blog ik over persoonlijke zaken op www.dyezzie.nl. Sinds 2013 weten we dat mijn moeder Alzheimer heeft. Pas sinds eind 2015 blog ik ook hierover met haar goedkeuring. Hierin schrijf ik wat er allemaal gebeurt met haar, maar ook hoe het voor mij is.

Dyezzie Engel

Mijn naam is Franka, maar ik blog onder de naam Dyezzie. Sinds 2014 blog ik over persoonlijke zaken op www.dyezzie.nl. Sinds 2013 weten we dat mijn moeder Alzheimer heeft. Pas sinds eind 2015 blog ik ook hierover met haar goedkeuring. Hierin schrijf ik wat er allemaal gebeurt met haar, maar ook hoe het voor mij is.

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

X