skip to Main Content
Als Vrienden Je Laten Vallen

Als vrienden je laten vallen

“Wie zit er op ze wachten?” zei mijn 62-jaar oude voormalige cliënte Sarah smalend, toen we het over haar zogenaamde vrienden hadden. Ze had gehoopt dat haar twee beste vriendinnen, vrouwen die ze al sinds de middelbare school kende, zouden meeleven met het leed en de bezorgdheid die ze voelde toen ze voor haar demente vader met de ziekte van Parkinson zorgde. Ze had verwacht, of op zijn minst gehoopt, dat ze haar af en toe zouden bellen, misschien eens een maaltijd zouden brengen of gewoon hun hulp zouden aanbieden. Het tegendeel gebeurde, ze verdwenen praktisch uit haar leven. Ze was er kapot van.“Wie zit er op ze wachten?” herhaalde ze, maar deze keer klonk het verdrietig, alsof ze eigenlijk zei: “ik.”

We verwachten dat goeie vrienden er voor ons zijn als we ze nodig hebben. Veel mantelzorgers hebben echter laten weten dat hun vrienden vage beloftes doen en zich vervolgens niet meer laten zien. Misschien hebben die vrienden het te druk met hun eigen leven of proberen ze de treurigheid, die de mantelzorg vaak omgeeft, te vermijden. Het resultaat blijft hetzelfde: ze zijn gezakt voor de vriendschapstest, en de mantelzorger blijft bedrogen en geïsoleerd achter.

Hoe zouden mantelzorgers zoals Sarah moeten reageren? Moeten ze die vrienden afschrijven, hen met de feiten confronteren of doen alsof er niets aan de hand is, ondanks het schijnbare gebrek aan mededogen dat ze hebben getoond? En als de mantelzorg voorbij is, zouden ze die vrienden dan moeten vergeven?

Hier zijn wat ideeën.

Communiceer op een openhartige en concrete manier. Hou je vrienden op de hoogte van jouw voortdurend veranderende mantelzorgomstandigheden en laat weten wat voor steun je nodig hebt, door middel van groepsmails of sociale media. Ga dan naar specifieke vrienden met specifieke vragen, omdat je weet dat juist die persoon daar bekend mee is en er waarschijnlijk de mogelijkheden en de tijd voor heeft. Deze directe benadering brengt wel het risico met zich mee dat je nee te horen krijgt, en jij je teleurgesteld of verdrietig voelt. Misschien zijn ze op dat moment even druk met anderen dingen, en bieden ze aan om je over een paar dagen of weken te helpen, of komen ze met een andere vorm van hulp die ze op dat moment wel kunnen waarmaken. En zo niet, dan is het misschien maar beter dat je op dat moment weet op wie je kunt rekenen en wat voor hulp je kunt verwachten.

Wees realistisch over de dingen die anderen willen en kunnen doen. Vraag om kleine gunsten, bijvoorbeeld om even een brood voor je mee te nemen als ze toch naar de winkel gaan. Alle kleine beetjes helpen als je toch al zowat begraven wordt onder de mantelzorgtaken. Later zullen ze misschien aanbieden om meer voor je te doen, als ze merken hoeveel je er aan hebt.

Laat je waardering blijken, en wees eerlijk over wat je nodig hebt. Laat je vrienden weten hoeveel het voor je betekent als ze er voor je zijn. Vertel ze ook voorzichtig dat het je best pijn doet als ze er niet voor je zijn. Als jij jezelf niet uit, zullen ze nooit weten hoe belangrijk het is wat ze voor je doen.

Accepteer wat je niet kunt veranderen, en laat het achter je. Sommige vrienden zullen goed reageren op je verzoeken. Anderen niet. Wat veel mantelzorgers me gedurende al deze jaren verteld hebben: het is verrassend om te zien dat vrienden voor het leven je laten zitten, en oppervlakkige kennissen vaak je verwachtingen overtreffen met wat zij voor je doen.
Versterk je banden met degenen die er voor je zijn.

Betreur het verlies. Het is gemakkelijk om boos te blijven op vrienden die verdwijnen. Boosheid is vaak een masker voor het verdriet dat je voelt over de verloren vriendschap. Als je jezelf toestaat dat verdriet te voelen en te uiten, zul je sneller over de teleurstelling heen zijn.

Beloon oprechte spijt met vergeving. We maken allemaal fouten. Als vrienden uiteindelijk naar je toe komen en zich oprecht verontschuldigen voor het feit dat ze je hebben laten zitten, probeer dan je wrok opzij te zetten en geef hen nog een kans. Echte vriendschap is het waard!

Door Barry J. Jacobs, klinisch psycholoog en gezinstherapeut.
http://www.aarp.org

is vertaalster, musicus en werkt als taalcoach voor Rosetta Stone. Ze woont en werkt in Florida, in de Verenigde Staten.

Mariette Otten McGovern

is vertaalster, musicus en werkt als taalcoach voor Rosetta Stone. Ze woont en werkt in Florida, in de Verenigde Staten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X