skip to Main Content
Als Mijn Vader Vertelt: ‘ziek Van Het Gemis’

Als mijn vader vertelt: ‘ziek van het gemis’

De afgelopen tijd is behoorlijk hectisch en emotioneel geweest en inmiddels zit papa nu anderhalve week in de Hogeweyk. Papa heeft door de impact van de verhuizing enorme verwarde dagen gehad. En juist op het moment dat het wat beter ging, werd ik afgelopen zondag rond 19.15 uur gebeld door papa’s Eerst Verantwoordelijke Verzorgende. Hij voelde zich heel niet lekker en wilde me zien. Ik stapte meteen in de auto en reed naar hem toe..

Toen ik tien minuten later zijn kamer binnenkwam lag hij al in pyjama in bed. Hij had niet meteen door dat ik er was en zijn gezicht stond op ‘zorgelijk’ . Toen hij me doorhad klaarde het wel meteen op en hij riep op zijn eeuwige enthousiaste manier:  “Hoe kom jij nou hier, Malijntje. Wat fijn dat je naar me toe gekomen bent. Heb je er lang over gedaan om hier te komen?” Hij keek meteen weer een stuk blijer.

Ik ging naast hem op zijn bed zitten en hij begon te vertellen dat hij koorts had en last van zijn hoofd. Verder wist hij niks meer maar wel dat hij de warme maaltijd had overgeslagen omdat hij heel geen trek had gehad. Op dat moment kwam papa’s EEVer binnen met twee kopjes koffie. Daar had hij wel zin in gehad. Het was warm in de kamer en ik vroeg of papa soms zin had om samen op het balkon koffie te drinken en een sigaartje te roken. Dat wilde hij wel.

Twee minuten later hadden we ons heerlijk in een hoekje van het bloemrijke balkon geïnstalleerd en kwam er een mooi gesprek op gang. Ik besloot mijn camera aan te zetten omdat vrijwel meteen de aap uit de mouw kwam waarom papa niet lekker was geweest. Hij had last van heimwee of zoals papa het zegt ‘ het gemis’ ….

Zij hart luchten had papa echt even goed gedaan. Toen ik hem terug bracht naar zijn kamer, was hij weer opgewekt en zwaaide me vrolijk uit. “Kom je snel weer?” vroeg hij. Weer verzekerde ik hem dat we elke dag zouden komen. Net zo lang tot hij zou denken: Daar heb je ze weer. Papa schoot in de lach en zei dat ik nu snel naar mijn jongens moest gaan. Dat klonk als de oude papa en voor het eerst had ik het gevoel dat het allemaal wel goed zou komen met papa in de Hogeweyk.

En wat ik zondag dacht komt zoetjesaan uit. Elke dag gaat het een stukje beter met papa. Hij went aan de nieuwe situatie en berust in het feit dat hij verzorgd wordt door anderen dan zijn kinderen. Het contact met de medebewoners is wat moeilijker voor hem. Papa heeft niet altijd door dat zij ook dementie hebben en begrijpt niet waarom ze hem geen antwoord geven, zonder vragen ineens in zijn kamer staan of zelfs in zijn bed gaan liggen. Maar vandaag – toen we in zijn kamer zaten – merkte ik dat hij zelfs daar aan went: “Ach laat maar Malijn” zei hij toen ik zijn buurvrouw naar haar eigen kamer wilde brengen “Ze komt zo vaak. Kan ze niks aan doen. Ze is dement!”

Tot volgende week!

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, blogger, echtgenote, moeder en sinds 6 jaar mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Tevens is zij de bedenker en mede oprichter van Mantelzorgelijk.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Teken de petitieOverheid, praat MET mantelzorgers en NIET OVER mantelzorgers
Tekenen
Back To Top
X