skip to Main Content

Als mijn vader vertelt: Hoest rapport #alzheimer

Deze week kom ik als net de verpleegkundige bij papa is geweest. Hij was hoesterig en benauwd. Een oude klacht. Hij had het altijd al op zijn bronchiën. Ik kan me eigenlijk niet anders heugen. Maar naar is het wel. Hij heeft zelfs een tikkeltje verhoging en heeft het afwisselend koud en warm. Gelukkig houdt de verzorging hem goed in de gaten. Ik maak me toch zorgen

Als ik hem zo zie zitten met zijn rode konen, zijn akelige hoest en zijn waterige oogjes, realiseer ik me dat hij niet dood zal gaan aan de Alzheimer maar aan de complicaties die er op termijn zullen optreden. Vaak is dat een longontsteking. Maar gelukkig is dat het nu niet. Paracetamol en slijmoplossers moeten de oplossing geven.

Als alles gegeven is, lijkt het of hij weer ietsje opknapt. We zitten samen op de bank en ik hoor hem reutelen. Papa hoort het ook en zegt: “Dat komt door het hoest rapport dat ze me gegeven hebben.” Ik heb geen idee wat hij wil zeggen maar papa babbelt gewoon verder. Ik film het:

Marjolijn Bruurs

is sociaal ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was ruim 8 jaar een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X