skip to Main Content
Als Mijn Vader Vertelt: Wartaal #alzheimer

Als mijn vader vertelt: Wartaal #alzheimer

Mijn vader gaat momenteel helemaal niet lekker. Hij heeft een fikse verkoudheid opgelopen met als gevolg dat hij nog verwarder is, een enorme onrust heeft en moeilijk uit zijn woorden kan komen.  Afgelopen zaterdag was echt een dieptepunt. Omdat ik moest werken, zou mijn broer naar papa gaan. Toen hij in de Hogeweyk aankwam liep hij papa – direct bij de ingang – tegen het lijf. Papa was naarstig op zoek naar Clary, mijn inmiddels overleden moeder. ‘Hartverscheurend’ noemde mijn broer het in een whatsapp bericht die hij me stuurde. “Papa spreekt alleen maar wartaal!”

Na twee uur kreeg ik opnieuw een whatsapp bericht. Nu van de evv-er van papa. Zijn onrust nam met de minuut toe. Hij liep de woning steeds in en uit, liep naar beneden en weer terug, vroeg aan iedereen die hij tegen kwam of ze zijn vrouw soms gezien hadden en zag een slapende medebewoonster aan voor zijn Clary en probeerde haar constant wakker te schudden: “Clary, word nou eens wakker! Claar, sta nou op !” Toen dat niet lukte, liep hij maar weer naar buiten om na een paar minuten weer terug te keren. Dan begon alles weer van voren af aan. Af en toe viel hij even neer op een stoel maar schoot dan ineens weer overeind. Zijn onrust bouwde alleen maar op dus werd besloten om hem toch maar iets kalmerends te geven. Zijn ‘zo nodig pilletje’, zoals wij het inmiddels noemen. Een goeie beslissing, vond ik. Papa kon namelijk niet meer van vermoeidheid. Hij was al uren in touw en stortte bijna door zijn hoeven.

Ik besloot na mijn werk toch nog maar even naar hem toe te rijden om te kijken hoe hij het maakte. Ik trof hem aan op een stoel in de woonkamer en ging meteen naast hem zitten. Eerst zag hij me niet. Hij keek me steeds aan met een lege blik. Alsof hij dwars door me heen keek. Maar na een minuut of vijf zag hij blijkbaar toch iets bekends. Hij begon vervolgens aan een stuk tegen me te ratelen. Geen logisch maar een enorme onsamenhangend verhaal. Flarden van zijn gedachten, leek het. Heel bizar. Dat heeft zeker anderhalf uur geduurd. Ik twijfelde even maar besloot het gesprek toch op te nemen. Ik laat in het volgende filmpje een paar fragmentjes van dit hele gebeuren zien. Schrik niet!

🤔Deze man lijkt toch helemaal niets meer op mijn vrolijke en eeuwig optimistische vader? Is het heel erg dat ik tegenwoordig steeds meer hoop dat hij snel gaat hemelen? 🤔

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, blogger, echtgenote, moeder en sinds 6 jaar mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Tevens is zij de bedenker en mede oprichter van Mantelzorgelijk.nl

Dit bericht heeft 1 reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
Teken de petitieOverheid, praat MET mantelzorgers en NIET OVER mantelzorgers
Tekenen
X