Als mijn vader vertelt: ” Als ik maar geen pleefiguur sla!” #alzheimer

Mijn vader is altijd dol geweest op televisie kijken. Nieuws, Engelse detectives, Duitse krimi’s, muziekprogramma’s met een voorkeur voor de shows van André Rieu en actualiteitenprogramma’s, ze stonden altijd bij hem op. Dan hing hij heerlijk op zijn bank met de afstandsbediening in de hand, om meteen te kunnen zappen, als hetgeen hij keek was afgelopen.

Toen hij verhuisde naar de Hogeweyk hebben we ook meteen een tv op zijn kamer gezet. Hij heeft hem daar eigenlijk alleen nog aan als hij naar bed gaat. Hij slaapt er heerlijk rustig bij in. Verder kijkt hij – als enige van de bewoners – overdag vaak naar de tv in de gemeenschappelijke huiskamer. Het maakt hem eigenlijk niet veel meer uit wat hij ziet, als het maar beweegt.

In de Hogeweyk kun je voor de bewoners tegen betaling diverse activiteiten boeken. Zo ook een filmavond. Toen papa er net woonde wilde hij nergens iets van weten. Hij wilde het liefst op de woning blijven. Maar sinds een maand of vier had hij er ineens wel oren naar, dus gaven we hem op. En nu gaat papa trouw elke dinsdagavond en hij zegt steevast als hij weer terugkomt tegen de verzorgsters “Nou, je hebt wat gemist hoor. De film was geweldig!” Hij vind dat dan ook echt zo en voelt zich super happy. Jammer genoeg weet hij er de volgende dag meestal niets meer van.

Als ik er over begin, wil hij zeker weten dat er op hem gerekend wordt. “Niet dat ik een pleefiguur sla, Mallijn!”

is sociaal ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was ruim 8 jaar een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top