skip to Main Content

Als mijn vader tegen onbegrip aanloopt #dementie

12714233_1206437982717620_1564689897_nWat is die dementie toch een rot ziekte! De afgelopen week heb ik ineens weer zo ontzettend de pest in. Dat heeft alles te maken met het feit dat papa ineens weer hard achteruit gaat, soms raar uit de hoek kan komen en ik naar aanleiding hiervan geconfronteerd werd met onbegrip van mensen die geen idee hebben dat mijn vader ziek is. Moedeloos en verdrietig word ik er van.

 

Eigenlijk heb ik niet eens zin om er over te schrijven.
Toch doe ik het wel. Alleen op een andere manier dan men van mij gewend is. Omdat het zo ontzettend belangrijk is om ervaringen te blijven delen met iedereen. Inderdaad, ik zeg IEDEREEN. Het aantal mensen dat wordt getroffen door deze akelige ziekte groeit alleen maar en zo krijgen steeds meer mensen er direct of indirect mee te maken.

Weet je dat dementie na kanker en hart en vaatziekten doodsoorzaak nummer 1 is?
Weet je dat ruim 260.000 mensen in Nederland dementie hebben maar dat er daarnaast nog zeker 150.000 mensen rondlopen die de diagnose nog niet eens hebben?
Weet je dat er 4 mensen per uur dementie krijgen?
Weet je dat 12.000 mensen jonger dan 65 jaar dementie hebben?
Weet je dat er van de ruim 260.000 gediagnostiseerde mensen ca 70.000 in verpleeginstellingen of verzorgingshuizen wonen? En dat er dus ruim 190.000 mensen met dementie (en natuurlijk de 150.000 zonder diagnose) gewoon zelfstandig thuis wonen, wat alleen maar mogelijk is met ondersteuning van mantelzorgers?

Heftige getallen, toch?

Dementie is echt overal om ons heen. Bepaalde onderzoeken wijzen uit dat het aantal in 2050 verdubbelt zal zijn. Snap je nu dat het belangrijk is dat we het met z’n allen bespreekbaar maken? Dat we eerlijk en open vertellen over dementie in al zijn facetten? Dat we het niet – kosten wat het kost – voor de buitenwereld verborgen moeten houden? Dat doe je toch ook niet als een dierbare een ernstige vorm van kanker of het aan zijn hart heeft?

We moeten er dus – ongeacht hoe moeilijk de omstandigheden ook zijn – met z’n allen over blijven praten, schrijven en lezen. Net zo lang tot Nederland inderdaad dementie vriendelijk is. Een maatschappij waar mensen als mijn vader met zijn ziekte gewoon mee kunnen draaien, niet worden uitgelachen, veroordeeld, voor gek gezet worden en als irritant worden ervaren. Het kan ons namelijk allemaal overkomen. Met een beetje begrip en geduld komen we al een heel end.

is ondernemer, netwerkbouwer, blogger, echtgenote, moeder en sinds 6 jaar mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Tevens is zij de bedenker en mede oprichter van Mantelzorgelijk.nl

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, blogger, echtgenote, moeder en sinds 6 jaar mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Tevens is zij de bedenker en mede oprichter van Mantelzorgelijk.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X