skip to Main Content
Als Mijn Vader Drinkt. #dementie

Als mijn vader drinkt. #dementie

Als mijn vader2Het blijft voor ons moeilijk om in de gaten te houden of mijn vader wel genoeg water drinkt. Er ligt een dozijn spa blauw flesjes in zijn ijskast en als we er zijn, proberen we allemaal om hem een flesje te laten nuttigen. Drinken is natuurlijk erg belangrijk in zijn geval. Meestal zegt hij dat hij toevallig net een flesje water gedronken heeft. We vinden dan nooit lege flesjes omdat hij ze direct weer vult met water… zegt hij.

Van de week kwam ik hem multi-vitamine brengen. Hij had me er die dag al 6 keer( achter elkaar) over gebeld en volgens hem was de nood heel hoog want hij had zelf niets meer in huis. “Ik neem dat elke dag, Mallijn, dus kan je het meteen regelen?”Ik kon het in onze supermarkt niet krijgen maar had thuis gelukkig zelf een voorraadje liggen van het merk dat ik al een tijdje slik en bedacht dat ik hem dat wel kon geven.

Toen ik het hem overhandigde wilde hij het niet van me aannemen. Het was natuurlijk niet het gebruikelijke – herkenbare – potje dus hij vertrouwde het niet. Pas toen ik zei dat ik het ook altijd neem en er heel blij mee ben, wilde hij het nemen.Terwijl ik de dosis voor hem – en de thuiszorg – opschreef, pakte hij een glas drinken voor zichzelf, nam de vitaminen, plofte op de bank en klokte de rest van het glas in een keer naar binnen. Ik had hem nog nooit zo gulzig een glas water naar binnen zien werken enI nog: Yeahhhh, binnen is binnen!

Na krap een minuut zei hij: “Jeetje, ik voel het al. Ik krijg meer ruimte in mijn hoofd. Hier!” Hij had beide handen op zijn hoofd gelegd. “Jeetje, dat geeft echt ruimte” maar nu wees hij op zijn keel en borst. “Jesses, ik voel het helemaal branden, Mallijn en ik word helemaal draaierig!” Ik schrok me natuurlijk rot en helemaal toen hij ineens bozig uitriep: “Wat heb jij in mijn glas gedaan?” Ik had zijn glas niet aangeraakt en verschijnselen – zoals hij had genoemd – hadden zich bij mij nooit geopenbaard, na het slikken van de vitaminen.. “Neem jij dan eens een slok, wat heb je dat glas gedaan?” Hij werd razend toen ik eraan rook. “Niet ruiken, neem een slok of durf je dat niet eens?” Ik nam snel een slokje.. Ik kon het niet meteen plaatsen maar wat ik proefde was duidelijk geen water.

Toen ik in de keuken kwam, zag ik een opengebroken waterflesje op het aanrecht staan. Er zat nog een bodempje in dus ik nam daar ook een slokje uit.. WIJN! Geen wonder dat hij het voelde branden en duizelig werd. Ik heb voor de zekerheid alle water flesjes maar leeg gegooid, omgespoeld en opnieuw gevuld met water. Toen ik weer in de kamer kwam, sliep mijn vader inmiddels als een roos en hoorde niet eens dat ik na een half uurtje wegging. In de auto heb ik meteen mijn zussen ingelicht. Weer iets waar we waakzaam voor moeten zijn…

 

Avatar

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was tot voor kort een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X