skip to Main Content

Als je toch eens was… #mantelzorggedicht #dementie

Als je toch eens was,
die je was geweest.
Dan had je gedanst,
op elk feest.
Dan had je geweten.
En niet vergeten.
Als je dan weer eens,
met je vrolijke stem geluid.
De zaal vulde,
Grapte, grolde tot sluit.
Dan had je geweten
En niet vergeten.
Als je dan weer,
Jezelf zou zijn.
Wat een plezier,
niet nederig en klein.
Dan had je geweten
En niet vergeten.
Als je die rot ziekte niet had
dan was je nog mijn pa
En niet een ander persoon
die zegt ……. ga.
Dan ben je vergeten
Wat je ooit hebt geweten.
Gelukkig vergeet ik 1 ding nooit
dat is dat ik van je hou en diep respect heb
voor je pa.
Want ik zal nooit vergeten.
Dat ik dat altijd zal weten.

Ik ben Jolanda Bos. Mijn hobby is het schrijven van gedichten en/of gedachten op te schrijven. Door mijn schrijven verwerk ik gevoelens die mij raken en/of op dat moment bezig houden. Ik kan mij ook heel goed verplaatsen in een andermans gevoel waardoor mij vaak gevraagd word een persoonlijk gedicht voor ze te schrijven. Doordat mijn vader Alzheimer heeft en mijn moeder de grootste zorg draagt heb ik zeer veel repect gekregen voor de mantelzorgers.

Jolanda Bos

Ik ben Jolanda Bos. Mijn hobby is het schrijven van gedichten en/of gedachten op te schrijven. Door mijn schrijven verwerk ik gevoelens die mij raken en/of op dat moment bezig houden. Ik kan mij ook heel goed verplaatsen in een andermans gevoel waardoor mij vaak gevraagd word een persoonlijk gedicht voor ze te schrijven. Doordat mijn vader Alzheimer heeft en mijn moeder de grootste zorg draagt heb ik zeer veel repect gekregen voor de mantelzorgers.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X