skip to Main Content
Als Het Even Niet Lukt..

Als het even niet lukt..

Met mijn moeder gaat het redelijk. Niet slechter en niet beter. Eigenlijk stabiel zou je kunnen stellen. De huisarts is geweest en hij vond haar meer helder dan de keer ervoor. Dat zie ik ook wel. Ze valt nog steeds midden in een gesprek of verhaal in slaap, maar weet nu wel waar het over gaat dat gesprek. Verder vindt ze het heel prettig als ik haar voorlees uit mijn eigen boek (ALS heb je niet alleen, balanceren tussen liefde en mantelzorg). Dat doe ik dan ook zo’n beetje om de dag. Meer lukt me niet. Ook mijn broer gaat zo vaak als hij kan uit zijn werk even bij haar langs. We overleggen veel deze weken.

Het is voor ons een moeilijke week deze week. Ik neem qua werkzaamheden duidelijk een aantal stappen terug, het lukt gewoon even niet. Vorige week was Sjonny’s verjaardag, deze week is het alweer een jaar geleden, dat hij ons is ontvallen. Zoals dat zo mooi gezegd wordt. De keiharde waarheid blijft er hetzelfde om. Hij is er niet meer. Met de kinderen bezoek ik beide dagen zijn graf, waar sinds kort de steen op ligt. Die is erg mooi geworden en dat levert bij mij de nodige emoties op. Gelukkig krijg ik op zulke momenten knuffels en steun van de kids, net als ze andersom van mij kunnen verwachten. Om de beurt hebben we het te kwaad. Er zijn nog heel veel mensen die deze dagen aan ons denken: mij meenemen of uitnodigen, met een kaartje, berichtje, bloemetje of door er te zijn. Samen komen we deze dagen door. Met een traan en een lach. Veerle ‘sluit af’; haar voetbalteam heeft een wedstrijd op Sjon’s sterfdag. Ze spelen met rouwbanden en er is een minuut stilte. Heel indrukwekkend en fijn. Wat zou hij trots zijn op ons!

De dag(en) erna pak ik heel voorzichtig mijn werk als zelfstandig ondernemer weer op. Een goed gesprek waar afspraken uitkomen is de eerste stap. Want mantelzorgers  helpen en ondersteunen is en blijft mijn missie. Stap voor stap ga ik hiermee verder. Totdat ‘men’ ervan doordrongen is, dat je mantelzorgen er niet even naast doet. Dat het met liefde gebeurd is zeker, maar niet vanzelfsprekend!

Avatar

Mariska

Mariska van Gennep is weduwe, haar man Sjonny overleed in april 2017 aan ALS. Zij schrijft over hoe het was om mantelzorger te zijn van een ernstig zieke zonder vooruitzichten en hoe het nu met haar gezin gaat. In september 2017 heeft ze de Kilimanjaro beklommen voor een goed doel en ter nagedachtenis aan Sjonny. In januari 2018 kwam haar boek “ALS heb je niet alleen, balanceren tussen liefde en mantelzorg uit". Mariska geeft lezingen, trainingen en workshops om de relatie tussen zorgprofessionals/werkgevers en mantelzorgers te verbeteren.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X