skip to Main Content
Aletta Zorgt Voor Haar Zorgintensieve Kids: Vintage Autisme En Bedankt Voor De Ellende

Aletta zorgt voor haar zorgintensieve kids: Vintage autisme en bedankt voor de ellende

Inmiddels kennen jullie de obessies van mijn jongste wel.
De ene keer galmt hier Elvis door het huis, de andere keer het gejoel van het publiek van  Major League Baseball
Maar nu heeft ze toch wel een leuke obsessie: vintage shoppen.
Niks meer of minder dan de kringloopwinkels afstruinen naar merkkleding.
Klein nadeel is wel dat ik als chauffeur moet dienen want in onze stad zitten er maar twee.
Bij lange na niet genoeg om haar kast te vullen met vintage rokjes, shirts en broeken natuurlijk.
Afgelopen weekend heb ik haar en mijn kersverse schoondochter meegenomen op een rondje kringloopwinkels.
“Ik koop altijd alles bij de kringloop”, zo zegt mijn schoondochter, “het is veel beter voor het milieu! Weet je wel hoeveel CO2 uitstoot 1 t-shirt produceert, Evelien?”
“Boeieuh..”, is het standaard antwoord van mijn dochter, “ik vind die vintagekleding gewoon vet!”
Ik had eerlijk gezegd gehoopt dat daarmee haar uitgaven drastisch naar beneden zouden gaan, maar dat is een teleurstelling. Ze koopt nu meer. Veel meer. Tassen vol!
“Moet je kijken, is gewoon vet niet normaal! Wat je kunt kopen voor 17,50, mam!!”
“Ja, mooi hoor kind. Heb je toevallig nog een vintage kast nodig om al die spullen in op te bergen??… GRAPJE!!!” (dat moet erbij anders gaat ze serieus op zoek naar een vintage kast en zit ik volgende week in de auto naar Roermond of erger)

Ook afgelopen weekend ging het hele spul weer in het autootje naar hun vader.
Evelien uiteraard in haar vintage outfit.
In de avond kwamen ze al terug, de derde op rij lichtelijk aangeschoten van de genuttigde whisky ter ere van de verjaardag van zijn stiefbroer.
Met pretogen ging hij tegenover mij zitten, klaar voor een goed gesprek.
Daar ging mijn uurtje Nieuwsuur kijken, maar a la, het gebeurt niet vaak dat de derde de tijd neemt voor mij.
“Mam, ik wil je bedanken voor alle ellende die wij vroeger hebben meegemaakt. Door die ellende heb ik nu wel een goede band met mijn broer en zusjes en sta ik veel sterker in het leven dan iemand die nooit iets mee heeft gemaakt”.
Ik wou bijna zeggen: “Niets te danken”, maar dat zou wel heel ongepast zijn.
Af en toe denk ik dat wij niet goed wijs zijn met elkaar. Dat die vrije opvoeding toch bepaalde bijwerkingen heeft ofzo.
Maar ach, het heeft ook zo zijn charme.

Ik zet het geluid van de televisie weer aan, zucht tevreden. Ik ga maar even vintage Nieuwsuur kijken; oftewel uitzending gemist.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X