skip to Main Content
Aletta Blogt Over Haar Zorgintensieve Kinderen – Escalatie

Aletta blogt over haar zorgintensieve kinderen – Escalatie

Doorgaans hebben wij veel lol met elkaar, ondanks de soms lastige taken als mantelzorger.
Maar soms escaleert het.
Zo ook vandaag.

De jongste moest naar Zwolle om kennis te maken met haar nieuwe klas. Dat is lastig, zeker als je autisme hebt dus waarschijnlijk heerste er al enige stress bij haar.
Maar vanochtend piekte het.
“Mam, waar is mijn broek? Mam, waar zijn mijn sokken?
En zo ging het door.
Eén ding mag helder zijn: hier doen de kinderen hun eigen was en zijn ze er dus ook zelf verantwoordelijk voor.
Evelien zag dat vanochtend allemaal anders en zo gebeurde het dat iedereen die hier in huis aanwezig was, het moest ontgelden.
De deuren werden dichtgeslagen, het wasrek in de waskamer werd weggegooid, de was in de badkamer lag verspreid over de bovenverdieping en haar broer kreeg allerlei verwensingen naar het hoofd.
De broer die trouwens niets deed want hij lag nog te slapen en werd woest wakker gemaakt door de tirade van zijn zus.

Na enkele waarschuwingen van zowel mij als haar broer escaleerde het. Haar broer waarschuwde haar drie keer en toen ging het los: ze stompten elkaar, gaven kopstoten en ergens in de chaos stond ik te roeptoeteren: “Hou op, gedraag je! Hou op!”.
Uiteindelijk sprong ik tussenbeide en ving wat rake klappen op van zoonlief.
Gelukkig kwam ook mijn pleegzoon te hulp en kon mijn zoon weghalen uit de situatie.
Opgelost. Dacht ik.
Eenmaal beneden begon het hele riedeltje weer opnieuw maar was ik beide kinderen net een slag voor. Ik barricadeerde de slaapkamerdeur waar Evelien zich in bevond en begeleidde mijn zoon naar de badkamer. “Zo. En ga nu maar communiceren met elkaar!! Zijn jullie nou helemaal gek geworden? En Evelien, je moest je schamen! Rap je spullen bij elkaar pakken anders zorg je maar dat je zelf naar Zwolle komt!”
Tijdens alle hulp die ik in de jaren heb gehad werd altijd gezegd: “Blijf rustig. Blijf zakelijk.” Nou, neem één ding van mij aan: als je kinderen zo’n ruzie maken is het knap als je je gezonde verstand kunt blijven behouden.
De reis naar Zwolle was een stille tocht. Evelien hield wijselijk haar grote mond. Ik hoop dat ze beseft dat zij de gangmaker was vandaag en dat ze aan het eind van de dag haar excuus aanbiedt aan mijn zoon en mij.
Niets is zo vervelend om te zien dat je kinderen zo op elkaar inslaan. In één van de rapportages van jaren geleden stonden wij vermeld als: temperamentvol gezin.
Vandaag had ik dat graag anders gezien.
Inmiddels is de rust wedergekeerd, heb ik mijn ei even kwijt gekund bij twee andere mantelzorgers en dat helpt.
Aan de andere kant weet ik dat wij het vanavond hier met elkaar over gaan hebben. Want dat doen wij altijd: bespreekbaar maken van incidenten. We lossen het weer op met elkaar. Altijd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X