skip to Main Content
Ahankelijk Van Mantelzorg: Een Paar Dagen Weg

Ahankelijk van mantelzorg: Een paar dagen weg

We zijn een paar dagen naar een hotel geweest om traditiegetrouw de verjaardag van mijn vader te vieren met lekker eten, spelletjes en zwemmen in een fantastisch en voor mij uitstekend aangepast zwembad. Ik heb geen aandelen en zal ook niet te veel reclame maken, maar in het oosten van het land zit een all inclusive hotel dat zich gaandeweg zo heeft onderscheiden in rolstoelvriendelijkheid en service dat wij er alweer voor de 13e keer heen zijn gegaan.
Voor mij een feest, voor mijn partner misschien zelfs nog meer. Nergens echt rekening mee hoeven te houden omdat bijna alles goed aangepast is en gezelschap dat eens een keer voor hem een drankje en snackje haalt, de rolstoel duwt en hem echt vrij laat zijn. Weer eens ’s avonds echt uit eten, zonder zich zorgen te maken of ik niet te lang zit en hij me niet weg moet brengen, omdat iemand anders het ook even kan overnemen.
Mijn ouders vinden het ook fijn. We zien elkaar door onze reisafstand niet heel vaak en dan blijven bij hun toch ook de vervelende dingen hangen na een telefoongesprek, zoals de pijntjes en de ziekenhuisbezoeken die besproken worden. Al probeer ik die onderwerpen wel te vermijden, vragen staat vrij en ik geef dan toch wel weer een antwoord dat ze eigenlijk niet wilden horen. Als je elkaar dan weer even een paar dagen achter elkaar ziet, komt de zonnige kant en het lol hebben met elkaar ook ruimschoots aan bod en is het negatieve beeld weer een beetje bijgesteld. Gelukkig zijn ze, ik prijs me daar heel rijk mee, nog steeds fit en gezond, ik hoop dan ook dat we dit nog vele jaren met elkaar kunnen blijven doen.
Na vier dagen is het dan ook wel weer genoeg geweest. Je doet toch ook weer extra je best om “goed” te zijn en zoveel mogelijk mee te doen en dat, gecombineerd met een flinke autorit, vraagt dan toch weer zijn tol. De terugslag komt dan ook weer bij thuiskomst met een paar dagen liggen en extra pijn en moeheid. Maar als die weer gezakt zijn, blijven de leuke herinneringen. Daar gaan we de komende tijd weer flink op teren, want er zijn heel wat medische afspraken gepland en mijn lief moet alle zeilen weer bijzetten om het allemaal te combineren met zijn taken thuis en de verder ook aardig volgelopen agenda. Maar we kijken alweer uit naar ons volgende tripje en ook dat ons samen ergens op kunnen verheugen maakt het leven een stuk leuker.

Marjolijn Bruurs

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was tot voor kort een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X