skip to Main Content
Aandacht Die Goed Doet, Ook Voor Mantelzorgers!

Aandacht die goed doet, ook voor mantelzorgers!

Toen wij 8 jaar geleden, na het onverwachte overlijden van mijn vader, de zorg overnamen voor mijn moeder met dementie, kwamen we in een doolhof terecht. Een labyrint van regels, voorschriften, onwetendheid en heel veel emoties. Wat hebben we gezocht naar de goede weg, voor zowel mijn moeder als voor ons. Dat heeft heel wat kruim gekost, maar na 5 maanden dag en nacht zorgen en drie indicatieonderzoeken werd mijn moeder eindelijk opgenomen in het verpleeghuis in de buurt. Nog net op tijd, want ik was er bijna aan onderdoor gegaan, net zoals mijn bedrijf.

Hartverscheurend

Op mijn verjaardag werd ik toen gebeld dat mijn moeder drie dagen later naar het verpleeghuis mocht. Wat een dubbel gevoel. Enerzijds opgelucht dat ik weer wat vrijheid terugkreeg, anderzijds een zeer beklemmend gevoel van verdriet en schuld, omdat we mijn moeder moesten wegbrengen naar een gesloten afdeling. Drie dagen later brachten we mijn moeder weg. De ergste dag uit mijn leven. Mijn moeder moest in eerste instantie een kamer delen en had dus nergens meer een eigen plekje. Hoe kon ik mijn moeder daar nou in hemelsnaam achterlaten? 

In mijn eigenbelang mocht ik de eerste vijf dagen mijn moeder niet bezoeken, om zelf even tot rust te komen. Wat vond ik dat moeilijk! Later hoorde ik dat mijn moeder die vijf dagen constant met haar jas aan bij de deur heeft staan wachten. Hartverscheurend.

Een lange weg vol twijfel en vragen

Het was een lange weg, terwijl mijn moeder en wij langzaam wenden aan de wereld op een PG-afdeling. Ik bemerkte dat mijn moeder na de gewenperiode gewoon weer mee naar buiten mocht en langzaamaan liet ik haar met een gerust hart achter na mijn dagelijkse bezoekje. Zo kon ik ook weer steeds meer mijn eigen leven en werkzaamheden oppakken. Nu, acht jaar later, ben ik zelf ook actief geworden in de wereld van dementie. Met ons vrijwilligerscollectief Het Momentum proberen we zoveel mogelijk mensen met dementie een fijn uurtje in de week te bezorgen. Door aandacht op maat en, waar mogelijk, nog wat zingeving. Inmiddels zie ik ook dat het allemaal niet zo moeilijk had hoeven gaan 8 jaar geleden. Want ook toen waren er casemanagers, instanties en vrijwilligers die konden helpen. Maar dat wisten we niet. We bleven altijd met vragen zitten, naast de voortdurende twijfel of we er wel goed aan hadden gedaan. 

Er is toch nog altijd wanhoop bij mantelzorgers

Ik dacht echt dat er inmiddels veel meer duidelijkheid was over de te volgen paden en alle mogelijke hulp. Tot gisteravond, tijdens een presentatie voor mantelzorgers in het huis van mijn moeder. Wat herkende ik de wanhoop van een mantelzorgster die zich letterlijk gevangen voelde in de zorgdwang voor haar moeder, elke dag weer. En die zich ook afvroeg of ze daar nou de enige in was…

Aandacht die goed doet

Die eenzaamheid en onwetendheid bestaan dus nog altijd bij een aantal mantelzorgers. En daarom is het goed dat mantelzorgelijk.nl bestaat. Ik zou willen dat ik 8 jaar geleden ook zo’n vraagbaak had gehad. En de ervaring van gisteren bevestigt ook dat Het Momentum hierbij een rol kan spelen. Ik weet uit eigen ervaring dat het bezoek in een verpleeghuis drastisch vermindert, wat dus weer de druk opvoert voor de mantelzorger. Want je wilt nou eenmaal niet dat je dierbare de hele dag zonder bezoek is en mogelijk zonder activiteiten, omdat het personeel te druk is met zorgen. 

Het Momentum zorgt ervoor dat er wel bezoek komt, bezoek dat iets onderneemt met de bewoner. De mantelzorger beslist mee over de match en er is daarna ook overleg met de vrijwilliger over het moment van bezoeken. Zodat de mantelzorger even rust heeft, omdat zijn dierbare wordt bezocht door iemand anders. Daarom dus ook Het Momentum. Aandacht die goed doet, ook voor de mantelzorger!

De moeder van Sylvia Eickholt heeft Alzheimer en woont sinds eind 2010 in een verzorgingstehuis op een gesloten afdeling. Sylvia kan als ondernemer zelf haar tijd indelen, waardoor ze haar moeder minstens één maal per dag kan bezoeken. Hierdoor is ook haar band met de andere bewoners, hun mantelzorgers en de verzorgenden sterk geworden. Door haar ervaringen in het huis is Sylvia ervan overtuigd dat we ieder mens met dementie nog altijd mooie momenten kunnen geven. Daarom richtte zij onlangs de vrijwilligersorganisatie Het Momentum (www.hetmomentum.nl) op voor extra momenten van persoonlijke aandacht voor bewoners met dementie van zorginstellingen, waardoor tegelijkertijd mantelzorgers en zorgmedewerkers even worden ontlast. Over al die mooie momenten vertelt Sylvia in haar blogs.

Sylvia Eickholt

De moeder van Sylvia Eickholt heeft Alzheimer en woont sinds eind 2010 in een verzorgingstehuis op een gesloten afdeling. Sylvia kan als ondernemer zelf haar tijd indelen, waardoor ze haar moeder minstens één maal per dag kan bezoeken. Hierdoor is ook haar band met de andere bewoners, hun mantelzorgers en de verzorgenden sterk geworden. Door haar ervaringen in het huis is Sylvia ervan overtuigd dat we ieder mens met dementie nog altijd mooie momenten kunnen geven. Daarom richtte zij onlangs de vrijwilligersorganisatie Het Momentum (www.hetmomentum.nl) op voor extra momenten van persoonlijke aandacht voor bewoners met dementie van zorginstellingen, waardoor tegelijkertijd mantelzorgers en zorgmedewerkers even worden ontlast. Over al die mooie momenten vertelt Sylvia in haar blogs.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X