skip to Main Content
Aandacht Voor Balans #mantelzorg4voeter

Aandacht voor balans #mantelzorg4voeter

Hij heeft er enorme lol in als we iets nieuws gaan doen. Spelletjes? Zeker die doen we vaak. Maar Butler vindt nieuwe hulptaken ook erg leuk om te leren. Hij is een snelle leerling.  Om dan vervolgens helemaal blij naar me toe te komen rennen omdat hij weet dat hij word beloont.
Nee geen hele rookworsten, Butler weet dat het net zo goed een knuffel kan zijn, of een “dank je wel Butler”.
Maar natuurlijk krijgt Butler ook bijvoorbeeld hondensnoepjes als beloning, soms onverwachts voor een heel simpele handeling, bijvoorbeeld een deur openen, wél een mega groot bot! Dat is om hem scherp te houden.
Je weet immers maar nooit wanneer die extra bonus weer komt voor je trouwe dienst.
De basis is uiteraard de intense band tussen hem en mij. Zonder die verbinding, is deze vorm van samenwerking onmogelijk.

‘Wat voor commando geef je hem dan? Knap hoor dat hij zoveel kunstjes kan!’ Die uitspraken kom ik ook nog al eens tegen. Het klinkt voor mij als een vloek, maar er is nog veel onbekend over
assistentiehonden. Dus ik begrijp ook wel dat mensen die woorden gebruiken. Men weet er gewoon te weinig van.
Commando’s horen in het leger en kunstjes doen ze in het circus. Als ik de mensen vertel waarom ik die woorden nooit zal gebruiken dan begrijpen ze dat doorgaans ook direct. Ik VRAAG Butler op een zachte manier of hij even wilt HELPEN.

Een spelletje zal ik nooit als beloning in zetten. Dat is ontspanning. Dat houd ik strikt gescheiden.
Butler houdt van hersenwerkspelletjes, puzzelen, en zoeken, met attributen die je doorgaans in huis hebt. Ook TTouch zet ik in bij Butler als vorm van ontspanning, nadat ik een seminar volgde een aantal jaren geleden bij Sarah Fisher was ik hier aan verknocht. Zij is een groot voorbeeld voor mij, hoe je op een heel andere wijze om kunt gaan met je hond. Als Butler zich niet fijn voelt, of pijn heeft is deze vorm van aanraken, ook een prachtige manier om hem tot rust te brengen. Je ziet hoe hij helemaal relaxed, en door zijn staat van rust, maakt hij mij ook rustig.

We hebben lang op een aangepaste speurcursus gezeten. Samen struinen door het bos, bagger, regen, sneeuw maakt niet uit, wat voor weersomstandigheden, Butler en ik waren van de partij.
Noodgedwongen moesten we stoppen in verband met mijn gezondheid. Heel erg jammer.
Het was op een behoorlijke afstand van ons huis, waarbij Butler en ik gebruik maakten van de taxi. Voor Butler een feestje want hij is dol op autorijden.

Een speurcursus, voor Butler en mij, bij huishonden en niet rolstoelers, bleek onmogelijk.
Geen enkele opleiding was toegankelijk. Terreinen niet geschikt en we zouden de groep stagneren. Ach ja je kan nu eenmaal niet met je rolstoel over te hoge boomstronken of onder een tak van boom die een pad verspert. Diepe kuilen of te steile bergjes lukt ook al niet.
Takke-rolstoel ook!

We speuren nog steeds, met een betere rolstoel en nog steeds in het bos, maar nu in de buurt. Butler gebruikt zijn neus waarvoor hij hem heeft! Hulphonden zouden niet overal mogen snuffelen. Butler wel. Wij maken ook veel wandelingen waar hij mag doen wat hij wilt, waar hij net zo lang mag snuffelen als hij wilt. Hij laat mij ook praten met mijn vrienden zolang ik dat wil. Zo ga je met elkaar om. Althans zo gaan Butler en ik met elkaar om. Altijd in (T)Touch met elkaar.

butler-hersenwerkje

Marjolijn Bruurs

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was tot voor kort een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X