skip to Main Content
5 Tips Voor De Feestdagen Zonder Je Dierbare

5 tips voor de feestdagen zonder je dierbare

Misschien heel vreemd maar zodra kerst aanbreekt ben ik altijd in gedachten bij de mensen om me heen. Helaas kom ik op een leeftijd dat bijvoorbeeld veel vrienden of vriendinnen een ouder verliezen. Juist die dagen betekenen voor veel mensen een periode, die vooral draait om samenzijn met familie en vrienden. Dan is het gemis van je dierbare tijdens deze feestdagen vaak extra sterk voelbaar. Hoe kom je deze moeilijke dagen goed door en kun je een positieve wending geven aan je verdriet?

We geven je vijf suggesties van ervaringsdeskundigen van Wie troost mij:

1: Zoek elkaar op en deel je gemis
De vader van Cora Lieshout was geboren op 24 december, de dag voor kerst. Na zijn overlijden, nu al jaren geleden, bleven Cora en haar broer en zussen elkaar op deze dag opzoeken. “Het voelde altijd prettig om eerst bij elkaar te zijn en daarná de feestdagen in te gaan”, vertelt ze. “Het gaf een soort saamhorigheid.”

Ook toen een van Cora’s zussen twee jaar geleden overleed, bleef de rest elkaar opzoeken rond de kerst. Ook die eerste keer. “Dat was natuurlijk wel anders, je voelde de lege plek”, ervoer ze. “Net alsof we nog niet compleet waren en ze ieder moment kon binnenlopen. Maar dat was niet erg. Doordat we samen waren, voelden we ons niet alleen met ons gemis. En dat helpt. Nog steeds.”

2: Zorg voor een goede balans tussen herinneren en afleiding
‘Doe wat je altijd deed, toen ik er nog was’. Dit lied van Marco Borsato was een van de muziekstukken die Theo Braas en zijn gezin hadden uitgekozen voor de uitvaart van zijn vrouw Gerda. “Dit advies heb ik ter harte genomen, ook met die eerste feestdagen”, vertelt hij.

Theo maakt muziek in een zanggroep die ook rond de kerstdagen heel actief is. “Dat eerste jaar ben ik gewoon blijven meedoen, dat voelde goed”, vertelt hij. “Naast het delen van herinneringen met mijn gezin en met vrienden, vormde die muziek een heel prettige afleiding. Dat was een goede combinatie.”

3: Houd je tradities in ere
Nelleke Hellendoorn verloor in oktober 2009 haar beste vriendin Karin, die ze 30 jaar kende. Nelleke was heel nauw betrokken geweest bij het ziekteproces, het afscheid en Karins gezin. “Kerst vierden we vaak met beide gezinnen, dat was traditie geworden”, vertelt ze. “Het leek ons en Karins man Joost goed om die voort te zetten. We hebben die avond veel over Karin gepraat en herinneringen opgehaald. Goede, maar ook de minder goede.

“Het werd een bijzondere avond waarin we Karins leven en onze vriendschap hebben gevierd. Zowel wij als Joost hebben dat als heel prettig ervaren. Doordat we dat jaar niet hebben overgeslagen, is de traditie blijven bestaan: ook de komende feestdagen zitten we weer samen aan tafel.”

4: Laat je emoties toe en deel ze
Tranen van verdriet en een schaterlach om wie ze was: Jos Kamminga liet het allemaal toe toen zijn vrouw Aaf overleden was. Hij bleef achter met twee kinderen die toen 14 en 15 jaar oud waren. Ondanks een nieuwe, gelukkige liefde blijven de kerstdagen en de jaarwisseling een lastige periode voor hem.

“Ik wist vóór de feestdagen al dat Aaf in januari zou sterven”, vertelt hij. “Dat gaf die dagen voor mij een bijzondere lading. Toen, maar nu nog steeds. We praten dan meer over haar en iedereen mag daarbij. Steeds vertellen we verhalen en houden haar op die manier dicht bij ons. Je bent immers pas echt dood wanneer je vergeten bent.”

5: Doe iets fysieks
Het is alweer zeven jaar geleden dat Jannet van Ree haar man Nanne verloor. Ze herinnert zich de eerste feestdagen zonder hem echter nog als de dag van gisteren. “Op tweede kerstdag heb ik de auto gepakt en ben ik naar zee gereden”, vertelt ze. “Daar heb ik een lange strandwandeling gemaakt van meer dan twee uur. Het deed me goed om lekker stevig door te stappen, te voelen hoe de spieren in mijn benen hard aan het werk waren.”

“Op een vreemde manier leek ik zelfs te kunnen genieten van het geluid van de golven en de wind in mijn gezicht. Die ene wandeling toen heeft me veel goed gedaan. Het was fijn om lichamelijk bezig te zijn, maar ik was achteraf ook heel trots op mezelf dat ik dat toch maar mooi gedaan had in mijn eentje.”

bron: wietroostmij.nl

Avatar

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, blogger, echtgenote, moeder en sinds 6 jaar mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Tevens is zij de bedenker en mede oprichter van Mantelzorgelijk.nl

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
Teken de petitieOverheid, praat MET mantelzorgers en NIET OVER mantelzorgers
Tekenen
X