skip to Main Content
Inhaalslag

Inhaalslag

Elke vrijdag is er een blog van mij  te lezen op Mantelzorgelijk.nl . Helaas is er een achterstand ontstaan in het plaatsten van blogs. Ik schrijf soms zo veel dat het bijna niet te doen is om dit up to date te houden. Om de berichten op ” Mantelzorgelijk” en mijn blogpagina weer een beetje synchroon te laten lopen gaan we een inhaalslag maken.

Zoals in een vorig bericht was te lezen is er na een ongelukje op de doelgroepgerichte manege waar mijn vrouw wekelijks gaat paardrijden tijdens een scan op de eerste hulp bij toeval een plekje op de rechter long gevonden. Na verschillende onderzoeken is gebleken dat het plekje kwaadaardig is. Geluk bij een ongeluk blijkt de tumor in de bovenste kwab van de long te zitten. Deze is verwijderd inclusief de omliggende klieren. Gelukkig kreeg mijn vrouw twee weken na de operatie te horen dat de operatie zeer goed is gegaan en zogenoemd ” Schoon” is.

Vrij direct na de operatie kreeg mijn vrouw epileptische aanvallen. Deze diagnose hadden we nog niet dus kan bij de verzameling van aandoeningen worden toegevoegd. Dit heeft wel grote gevolgen, mijn vrouw mag sindsdien geen auto meer rijden. Uiteindelijk is mijn vrouw goed ingesteld op anti-epileptica.

Psychisch gaat het de afgelopen maanden verre weg van stabiel. In begin van 2020 ging het uiteindelijk zo slecht met mijn vrouw dat een opname in een gesloten ggz instelling nodig was. In de eerste twee dagen van de opname bij de ggz instelling liep mijn vrouw op tegen een ¨ Zorg en Dwang ” maatregel. Er werd dwangmedicatie toegediend. De volgende dag zaten mijn vrouw en ik om tafel met een advocaat welke was toegewezen om een rechtszitting voor te bereiden. Vervolgens een rechtszitting om te toetsen of de dwangzorg terecht was ingezet en of deze voortgezet mocht worden. Gelukkig bleek de voortzetting niet nodig.

Tijdens het verblijf van mijn vrouw brak de Corona crisis uit waardoor de instelling en de afdeling waar mijn vrouw verbleef op slot ging. Van het een op het andere moment mocht er geen bezoek meer op de afdeling gebracht worden en kon ik zodoende niet meer naar mijn vrouw. In de twaalf weken welke mijn vrouw uiteindelijk opgenomen is geweest bracht ik drie keer per week een tas met lekkere dingen boodschappen voor mijn vrouw. Ik zette deze bij de deur van de afdeling neer waarop de verpleging deze binnen haalde en overhandigde aan mijn vrouw. Het was mijn manier om toch enigszins voor mijn vrouw te zorgen en contact te houden.

Na twaalf weken werd mijn vrouw ontslagen uit de instelling. Helaas bleek dit niet lang houdbaar. Nu na vier maanden is mijn vrouw sinds vier dagen weer opgenomen in een ggz instelling. Het is onmogelijk om in een paar korte zinnen te omschrijven hoe de afgelopen maanden voor mijn vrouw, maar ook voor mij zijn verlopen. Het is gelukkig nog eens terug te lezen op mijn blog; facebook.com/imantelzorg

Vanaf hier zijn lopen mijn blog en de blogs op Mantelzorgelijk ongeveer weer gelijk. Volgende week het vervolg.

Avatar

Eric Wirken

"Ik ben mantelzorger, een trotse mantelzorger."

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X