Weer een nieuwe fase als mantelzorger

oude-man-in-ziekenhuis-bedHet grootste gedeelte van de week is een opgaaf. Opstaan. De dag op te starten. Het naar je zin hebben. Wil ik iets ondernemen vandaag? Eten … Ik heb niks geen honger.
Sinds kort weer een nieuwe fase. Waarin mijn vader terecht is gekomen. Het is op en af. Er is geen peil op te trekken meer. Voor niemand. Het ene moment is het linksom en uit het niets gaat het dan weer rechts. Zijn beste moment van de dag is doorgaans het einde van de middag en de avond. Maar over het algemeen heeft hij er niet erg veel zin meer in.

Iedere nieuwe fase vraagt van mij ook iets. Niet alleen een andere manier die dan weer het beste bij hem past om met hem om te gaan. Maar ook een stapje verder om mezelf als mantelzorger te beschermen. Goed voor mezelf te zorgen. Zodat ik er voor hem kan blijven zijn.
Ik ben HSP. Of ook wel hoog sensitief genoemd. Dat betekend dat ik een bovengemiddeld gevoelsleven heb. Waarin ik dubbel zoveel prikkels opneem. Maar ook gemakkelijk stemmingen en gevoelens van andere overneem. Een extra uitdaging in de rol van mantelzorger. Het vraagt werk om mezelf goed af te sluiten voor dat wat binnenkomt in het contact met m’n vader. Dat ik waak over mijn energiehuishouding. Dat ik gevoelens en stemmingen die niet van mij zijn daar laat waar ze horen.

Bij iedere nieuwe fase ga ik terug naar mezelf. Wat gebeurt er bij mij als er bij hem een nieuwe fase aanbreekt? Wat is er nodig bij mij aan verandering, zodat ik voor ons beide de juiste plek weer inneem.
Tegelijkertijd is hoog sensitief zijn juist een enorme kracht in dit verhaal. Van nature leef ik daardoor vanuit mijn intuïtie. Precies dat stukje natuurlijke gereedschap vanwaaruit mensen met dementie ook leven. Het maakt dat ik juist gemakkelijk lees en schrijf met mijn vader. Omdat ik op zijn leeflevel acteer.

Telkens ook weer interessant een nieuwe fase. Dat maakt voor mij de ziekte Dementie bij mijn vader niet alleen maar een uitdaging om mee te leven. Maar tegelijkertijd ook iets bijzonders. Waar ik vooral ook dankbaar voor kan zijn. Ik zie zijn ‘strijd’ met de ziekte. Wat mij weer een boel over het leven leert. Ik voel de uitdaging met mezelf. Om telkens weer een stap verder te gaan in mijn eigen ontwikkeling. Ik groei! En word, zoals bij elke andere pittige uitdaging waar ik voor gezet word, een steeds krachtiger persoon. Waardoor iedere volgende uitdaging in dit proces steeds een beetje makkelijker wordt om aan te gaan.

Intuïtief trainer, blogger, boekschrijver, mantelzorger. Ik deel met passie mijn persoonlijke ervaringen, zodat jij er van kan groeien!

Bianca de Vries

Intuïtief trainer, blogger, boekschrijver, mantelzorger. Ik deel met passie mijn persoonlijke ervaringen, zodat jij er van kan groeien!

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

X