Fatos

Dagboek van een mantelzorger: Onthand en snor weg #alzheimer

 

Sinds 30 december zit ik met mijn pols in het gips. Ik viel toen ik een achterwaartse pirouette op de schaatsbaan in Scheveningen maakte 🙂. Voor het eerst in 46 jaar in het ziekenhuis en gips. Ik moest janken, zo teleurgesteld. Al mijn plannen voor in de kerstvakantie kletterden op het ijs in duigen. Niks haken, niks kokkerellen, niks familie rond rijden. En ik kon niet meer naar papa rijden en zijn was ook niet meer strijken.

Gelukkig brachten mijn broers hem met de feestdagen. Het is een les in even stil staan. Letterlijk en figuurlijk onthand. Ik heb Netflix ontdekt, mijn pols vroeg er echt om. Heb op advies van de arts mij toch maar ziek gemeld voor 50%. Mijn linkerhand draait overuren. Ik doe alles met het OV. Of lopend. Gisteren voor het eerst gefietst dat ging wel.

Dit alles heeft mij ook doen ervaren dat ik papa best los kan laten. We hebben een gesprek met de EVV’er gehad. Het gaat slechter met papa. Hij weet echt steeds minder. Kan de wc niet vinden en weet niet meer dat hij in de auto moet stappen. Beetje bizar. Soms ook agressief. Ze gaan een bord/schema voor hem maken om regelmaat in zijn dag te brengen en na overleg met de psycholoog hebben ze een soort handleiding voor de zorg over hoe ze met hem moeten omgaan. Niet uitleggen, niet in discussie. Ik ben blij met deze maatregelen maar ben verbaasd dat deze kennis er klaarblijkelijk niet was.

Snor weg
Vanmiddag haal ik met manlief papa op voor ons wekelijks etentje samen. Ik kan nog steeds niet rijden en manlief is geweldig dat hij dit zonder morren doet voor ons sinds ik onthand ben. Opeens zien we dat zijn snor weg is. Nou moe……… het staat hem goed. Maar wat raar. Ik ben 46 en ik heb papa nog nooit zonder snor gezien. Ik ken ook geen enkele foto van hem zonder snor. Wie o wie verzint dit toch? Maar ach, niet druk om maken. Loslaten. Ik doe zijn pantoffels aan en zie dat hij 3! sokken over elkaar heen aan heeft. Dit kan gewoonweg niet in de gaten gehouden worden blijkbaar. Ga hier wel een mailtje aan wijden want de zorg heeft het destijds zelf aangekaart omdat zijn benen afgekneld raakten. Maar verder? Loslaten. Hij ziet er happy uit.

Fatos’ vader heeft Alzheimer sinds 2012. Ze maken veel mee samen. Geweldige belevenissen maar vaak ook belachelijke, pijnlijke en leerzame.

Fatos Ipek-Demir

Fatos' vader heeft Alzheimer sinds 2012. Ze maken veel mee samen. Geweldige belevenissen maar vaak ook belachelijke, pijnlijke en leerzame.

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

X